Palazzo Koch

Palazzo Koch to pałac w stylu neorenesansowym przy Via Nazionale w Rzymie, we Włoszech. Zamówiony pierwotnie przez Bank Narodowy Królestwa Włoch i wzniesiony w latach 1888-1892, jest obecnie główną siedzibą jego następcy, Banku Włoch. Nazwę zawdzięcza swojemu projektantowi, architektowi Gaetano Kochowi.

Budynek mierzy 109 na 60 metrów i wznosi się na wysokość do 37 metrów. Główna fasada wykonana jest z marmuru trawertynowego i łączy elementy porządku doryckiego, jońskiego i korynckiego. Spośród pięciu kondygnacji dwie znajdują się pod ziemią. Wciąż posiadają one okna wychodzące na fosę (o szerokości 8 metrów i głębokości 5 metrów), otaczającą budynek z trzech stron. Przy Via Nazionale znajdują się dwa symetryczne główne wejścia, lecz obecnie użytkowane jest tylko jedno z nich.

Wraz z późniejszymi dobudówkami, także wykorzystywanymi przez bank centralny, Palazzo Koch zajmuje cały kwartał miasta. Obecnie mieszczą się w nim sale reprezentacyjne wykorzystywane przez Banca d'Italia podczas oficjalnych wydarzeń, kierownictwo, administracja centralna, Biblioteka im. Paola Baffiego oraz Muzeum Pieniądza.

Budynek zaprojektowano wokół dwóch wewnętrznych dziedzińców. Dziedziniec Honorowy (zachodni z dwóch dziedzińców) posiada na swoich fasadach również trzy porządki klasyczne. W niszy umieszczono popiersie architekta budynku. Łuk prowadzący w stronę sąsiedniego budynku, dawniej mieszczącego drukarnię banknotów, wychodzi na fontannę zwieńczoną posągiem Antinousa, wykonanym za panowania Hadriana.

Skrzydło między dwoma dziedzińcami zawiera Salę della Lupa, z kopią Wilczycy Kapitolińskiej, dającą dostęp do głównych schodów, Scalone d'Onore. Te schody, szersze niż 3 metry, biegną aż na najwyższe piętro, nie posiadając żadnego centralnego podparcia. U ich podstawy znajdują się dwa sarkofagi z III wieku.

Pierwsze piano nobile (pierwsze piętro wyższe) posiada żyrandole z weneckiego szkła muranowskiego, marmurowe posadzki i odrzwia oraz jedwabne tkaniny na ścianach. W salach publicznych znajdują się liczne dzieła sztuki, od rzeźb, europejskich obrazów (XVI-XIX wiek), po dzieła orientalne, takie jak chińskie lwy (z dynastii Han i Wei), kambodżańskie głowy Buddy oraz zabytki indyjskie i perskie.

W centrum fasady od strony Via Nazionale znajduje się Salone dei Partecipanti (sala akcjonariuszy).

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Koch” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Koch zajmuje 2331. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 183. wśród 487 obiektów we Włoszech. Data powstania — 1892 — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2077 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 68% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 70 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Rzym, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗