Palazzo Massimo alle Colonne

Palazzo Massimo alle Colonne to renesansowy pałac w Rzymie, we Włoszech.

Pałac zaprojektował Baldassarre Peruzzi w latach 1532–1536 na miejscu trzech sąsiadujących ze sobą pałaców należących do starej rzymskiej rodziny Massimo, wzniesiony po tym, jak podpalenie zniszczyło wcześniejsze budowle podczas złupienia Rzymu w 1527 roku. Ponadto zakrzywiona fasada wynikała z fundamentów wzniesionych na trybunach stadionu (odeonu) cesarza Domicjana. Pałac stoi przy dzisiejszym ruchliwym Corso Vittorio Emanuele II, kilkaset metrów od fasady kościoła Sant'Andrea della Valle.

Wejście charakteryzuje się centralnym portykiem z sześcioma kolumnami doryckimi, ustawionymi parami i pojedynczo. Wewnątrz znajdują się dwa dziedzińce, z których pierwszy posiada portyk z kolumnami doryckimi stanowiący podstawę dla bogatej loggii, również wykonanej z kolumn doryckich. To właśnie dekoracje kolumnowe nadały pałacowi nazwę „alle Colonne”. Fasada uchodzi za jedną z najbardziej mistrzowskich swojej epoki, łączącą elegancję z surową boniowaniem. Wgłębiony portyk wejściowy różni się od typowych modeli pałacowych, których przykładem jest florencki Palazzo Medici. Ponadto zróżnicowana jest wielkość okien na poszczególnych piętrach oraz dekoracyjne obramowania okien trzeciego piętra.

W przeciwieństwie do Palazzo Medici, nie zachowano tu akademickiej zasady nakładania porządków architektonicznych zależnie od kondygnacji. Na przeciwległej fasadzie pałacu, wychodzącej na Piazzetta de' Massimi, budynek łączy się z pokrytą freskami fasadą przylegającego aneksu, Palazzetto Massimo (lub Palazzetto Istoriato). Przez wiele wieków mieścił się tu centralny urząd pocztowy Rzymu, będący przywilejem rodziny Massimo. Po lewej stronie pałacu znajduje się Palazzo di Pirro, wzniesiony przez ucznia Antonia da Sangallo.

Wewnętrzne stropy i westybule są bogato zdobione rozetami i kasetonowymi sufitami. Sufit przy wejściu zdobi fresk Daniele da Volterry, przedstawiający sceny z życia Fabiusza Maksymusa, domniemanego rzymskiego założyciela rodu Massimo.

Kaplica na drugim piętrze była pomieszczeniem, w którym 16 marca 1583 roku 14-letni Paolo Massimo, syn Fabrizia Massimo, został na krótko przywrócony do życia przez świętego Filipa Neri. Wnętrze pałacu jest udostępniane publiczności tylko raz w roku, właśnie tego dnia. Inne godne uwagi wydarzenia w pałacu z XVI wieku obejmują różne wewnątrzrodzinne zabójstwa.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Massimo alle Colonne” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Massimo alle Colonne zajmuje 1493. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 112. wśród 487 obiektów we Włoszech. Data powstania — 1532, wcześniejsza niż u 43% datowanych obiektów atlasu — jeden z 755 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3216 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 77% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 70 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Rzym, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗