Włochy · XII wiek
Porta Soprana, znana także jako Porta di Sant'Andrea (po ligursku: Pòrta de Sant'Andria), to jedno z najsłynniejszych świadectw średniowiecznej architektury Genui. Położona na szczycie Piano di Sant'Andrea brama zawdzięcza swą historyczną nazwę formie Superana, wskazującej na jej wyniesione położenie ponad poziomem leżącego niżej miasta.
Jej obecna konfiguracja architektoniczna wynika z prac restauracyjnych przeprowadzonych w latach 1882–1914 przez Alfreda D'Andrade, który odbudował budowlę zgodnie z wyglądem, jaki miałaby w XII wieku, w czasie budowy trzeciego pierścienia murów miejskich, znanego jako Mura del Barbarossa (1155–1159).
Brama, która wyznaczała wjazd do miasta dla przybywających ze wschodu i z Rzymu, odgrywała rolę strategiczną od czasów drugiego pierścienia murów miejskich (IX–X wiek). To wejście, którego wieże można dziś zwiedzać, jest jednym z nielicznych zachowanych otworów średniowiecznych murów, obok Porta dei Vacca. Zwiedzanie obejmuje pobliski Dom Krzysztofa Kolumba, dziś dom-muzeum, świadectwo historycznej wartości tego obszaru.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Porta Soprana” w Wikipedii po włosku, CC BY-SA 4.0.
Porta Soprana zajmuje 2754. miejsce na 9035 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 212. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: 1155, wcześniejsza niż u 80% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1389 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 60% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 21 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →