Opactwo Corvey

Opactwo Corvey (niem. Fürstabtei Corvey), hist. Opactwo w Nowej Korbei – dawne benedyktyńskie opactwo nad rzeką Wezerą, 2 km na północny wschód od Höxter, w Nadrenii Północnej-Westfalii.

Opactwo ufundowano w roku 815, wkrótce po chrystianizacji Sasów. W 822 roku klasztor został przeniesiony w obecne miejsce, nad brzegiem Wezery. Opactwo było ulokowane w korzystnym ekonomicznie miejscu, na przecięciu szlaków komunikacyjnych, należało do najważniejszych karolińskich sanktuariów w IX wieku, było często odwiedzane przez Karolingów.

Nazwa Nowa Korbea nawiązuje do Korbei (dziś Corbie) w Pikardii (Francja), gdzie istnieje opactwo benedyktyńskie założone w 657 roku.

W 2014 roku opactwo zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Tekst pochodzi z artykułu „Opactwo Corvey” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Opactwo Corvey zajmuje 212. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 21. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — ok. 801, wcześniejsza niż u 95% datowanych obiektów atlasu — jeden z 65 obiektów atlasu powstałych w IX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 14 221 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 95% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗