Zamek w Pszczynie

Zamek w Pszczynie – pierwotnie zamek, obecnie pałac, dawna rezydencja magnacka w Pszczynie (niem. Pless) na Górnym Śląsku.

Pałac powstał w miejscu obronnego gotyckiego zamku z początku XV w., zbudowanego zapewne w miejscu wcześniejszej fortyfikacji. Następnie zamek przebudowano w XVI wieku w stylu renesansowym, a w XVIII wieku w stylu barokowym i ponownie w XIX wieku w stylu francuskiego baroku z czasów Ludwika XIII. W średniowieczu własność między innymi książąt opolsko-raciborskich, książąt opawskich i książąt cieszyńskich. W latach 1548–1765 należał do śląskiego rodu Promnitzów, 1765–1847 książąt Anhalt-Köthen-Pless, a od 1847 książąt Hochberg von Pless z Książa. W latach 1870–1876 dokonali oni przebudowy zamku, na skutek której uzyskał on swój obecny kształt architektoniczny w stylu neobarokowym.

Wraz z zabytkowym parkiem krajobrazowym w stylu angielskim o powierzchni 156 ha tworzy zespół pałacowo-parkowy. W 1946 zamieniony na muzeum, obecnie działające pod nazwą Muzeum Zamkowe w Pszczynie. W przeciwieństwie do wielu innych zamków i pałaców na Śląsku, zniszczonych na skutek działań II wojny światowej i bezpośrednio po niej, w zamku w Pszczynie zachowało się oryginalne wyposażenie i meble, które sprawiają, że jest on obecnie jednym z najcenniejszych zabytków architektury rezydencjonalnej w Polsce.

Text adapted from “Zamek w Pszczynie” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Pszczynie zajmuje 1490. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 35. wśród 165 obiektów w Polsce. Powstał w 1700 i jest starszy niż 24% datowanych obiektów atlasu — jeden z 292 obiektów atlasu powstałych w XVII wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗