Pakistan · V wiek
Ramkot Fort zajmuje 3536. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 14. wśród 31 obiektów w Pakistanie. Data powstania: ok. 450, wcześniejsza niż u 97% datowanych obiektów atlasu, jeden z 37 obiektów atlasu powstałych w V wieku. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Rawalpindi, 68 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Pakistan.
Fort Ramkot (urdu: قلعہ رام کوٹ, transliteracja: Qila Ram Kot) to średniowieczny fort w Mirpur, w Azad Kaszmirze, w Pakistanie. Do fortu prowadzą trzy trasy z Diny, Dadyal i Mirpuru, a do głównej bramy, zbudowanej dla celów obronnych na pochyłej skale, wiedzie 440 stopni.
Pierwotny średniowieczny fort zbudowano w V wieku, a w 1186 roku zajął go, w czasie dynastii Ghurydów, sułtan Muhammad z Ghoru, jak podaje tablica informacyjna przy wejściu, choć ten fort już nie istnieje. Pod koniec XIV wieku fort znajdował się pod kontrolą Jasrata, pendżabskiego wodza z rodu Khokhar. Przy tym forcie Khokharowie starli się z najeżdżającymi wojskami Amira Timura i pokonali je w 1398 roku. Obecna struktura pochodzi jednak prawdopodobnie z XVI wieku.
Świątynia z wielkim czerwonym Sziwalingamem, datowana na V wiek i przywieziona znad Gangesu, sugeruje, że hinduiści wznieśli ten fort wcześniej, niż początkowo sądzono. Obecność w pobliskim Pharwali miejsca narodzin hinduskiej postaci mitologicznej Ram Ćandry może tłumaczyć nazwę fortu. Brytyjski geolog i historyk Frederick Drew przypisuje jednak budowę fortu wodzowi Gakharów imieniem Taghlu, co przeczy tablicy informacyjnej. Fort przeszedł renowację za panowania królowej Gakharów Mangli, której córka poślubiła syna cesarza mogolskiego Aurangzeba Alamgira.
Fort Ramkot miał znaczenie strategiczne, ponieważ przez niego wiodła jedna z czterech starożytnych dróg do Srinagaru. Pobliski Fort Mangla jest znany również jako miejsce narodzin Miana Muhammada Bakhsha, autora Saif-ul-Malook.
Główna brama, zbudowana z czerwonej cegły, kontrastuje z kamieniem użytym gdzie indziej, co sugeruje możliwe zniszczenie i odbudowę. Mniejsza brama z tyłu prawdopodobnie służyła do ucieczki.
Wnętrze fortu obejmuje dwa duże stawy do zbierania wody deszczowej, niezbędne ze względu na jego wzniesienie i dawne położenie u zbiegu rzek Jhelam i Poonch. W kompleksie znajdują się zawalone pomieszczenia, złoża surowego żelaza oraz rezydencja nadzorcy. Fort zawiera także pochylnię do wciągania dział, z podarowanym działem na wale.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Ramkot Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →