Iran · XIX wiek
Pałac Saheb Gharaniye zajmuje 1753. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 20. wśród 172 obiektów w Iranie. Data powstania: 1850, wcześniejsza niż u 7% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2835 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 77% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Teheran, 15 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Iran.
Pałac Saheb Gharaniye (perski: کاخ صاحبقرانیه) – pałac szachów Iranu, w zespole pałacowym Niavaran.
Pałac aktualnie jest muzeum z eksponatami ukazującymi codzienne życie rodziny królewskiej oraz zbiorem fotografii z okresu panowania ostatniego szacha.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Saheb Gharaniye” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Nasir ad-Din Szach Kadżar zlecił budowę pałacu w 1850 roku, na dwóch kondygnacjach, a w 39. roku swego panowania nadał sobie tytuł Sahebgharan i nazwał to miejsce „Sahebgharaniyeh”. 28 maja 1901 roku Muzaffar ad-Din Szach Kadżar podpisał tu koncesję D'Arcy'ego. Później, 5 sierpnia 1906 roku, wydał w tym pałacu również ferman ogłaszający monarchię konstytucyjną. Pałac sąsiaduje z ogrodem Niawaran.
W epoce Pahlawi w tym pałacu planowano zorganizować ślub Fauzji Egipskiej i Mohammada Rezy Pahlawiego. Odwołano go jednak z powodu chłodnej pogody. Pałac przez kilka lat służył też jako biuro robocze szacha, przed rewolucją islamską w 1979 roku.
Fragmenty filmów „Bitter Coffee” i „Kamalolmolk” kręcono właśnie tutaj.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Sahebgharaniyeh Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →