Shanbally Castle zajmuje 7750. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 161. wśród 178 obiektów w Irlandii. Data powstania: ok. 1810, wcześniejsza niż u 11% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Cork, 53 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Irlandia.
Zamek Shanbally znajdował się niedaleko Clogheen w hrabstwie Tipperary i zbudowano go dla Corneliusa O'Callaghana, 1. wicehrabiego Lismore, około 1810 roku. Był to największy dom zbudowany w Irlandii przez znanego angielskiego architekta Johna Nasha. Zamek został przejęty przez Irlandzką Komisję Ziemską w 1954 roku. 21 marca 1960 roku, po długich kontrowersjach, zamek został wyburzony.
Zamek Shanbally zbudowano na zlecenie ok. 1812 roku dla lorda Lismore, który zachował go jako swoją główną siedzibę aż do śmierci w 1857 roku. Majątek przeszedł następnie na jego jedynego żyjącego syna, George'a O'Callaghana, 2. wicehrabiego Lismore.
Po śmierci obu swoich synów 2. wicehrabia Lismore zapisał Shanbally prawnuczkom brata swej matki, Johna Butlera, 17. hrabiego Ormonde – lady Beatrice Butler i lady Constance Butler, które odziedziczyły zamek i majątek po śmierci lorda Lismore w 1898 roku i jego wdowy w 1900 roku. Tytuł wicehrabiego Lismore wygasł wraz ze śmiercią lorda Lismore. W 1899 roku majątek Shanbally szacowano na 25 000 funtów rocznego dochodu, choć rzeczywisty dochód wynosił prawdopodobnie 18 500 funtów.
Lady Beatrice, jej mąż, generał porucznik sir Reginald Pole-Carew, oraz lady Constance gościli króla, królową i księżniczkę Wiktorię w Shanbally 3 maja 1904 roku.
W grudniu 1946 roku dom był reklamowany do długoterminowego wynajmu w magazynie Country Life, gdzie jako właściciela wskazano Shanbally Estate Company. W ogłoszeniu opisano zamek jako posiadający dziewięć salonów, czternaście sypialni, sześć garderób, apartamenty dla służby, centralne ogrzewanie, dostęp do telefonu i elektryczności, a także tysiące akrów praw łowieckich, oprócz ziemi wchodzącej w skład otoczenia zamku. Dom nadal reklamowano jako dostępny do wynajmu, między innymi jako „klub wiejski, hotel lub inny podobny cel”, w grudniu 1947 roku, kiedy to zawierał podobno 8 salonów (w tym przeznaczonych dla służby), 28 sypialni, sześć łazienek, częściowe centralne ogrzewanie i 7000 akrów praw łowieckich.
Po śmierci lady Constance w 1949 roku i lady Beatrice w 1953 roku, majątek sprzedał młodszy syn lady Beatrice, major Patrick Pole-Carew, Irlandzkiej Komisji Ziemskiej w latach 50. XX wieku.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Shanbally Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →