Zamek Sielecki

Zamek Sielecki w Sosnowcu – zabytkowy zamek w Sosnowcu.

Budynek historycznej twierdzy warownej położony na lewym brzegu Czarnej Przemszy w dzielnicy Sielec. Najstarszy obiekt w mieście, który swoją historią sięga późnego średniowiecza.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Sielecki” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Pierwotnie było to umocnienie obronne, rozbudowane w 1620 roku w czteroskrzydłowy zespół z narożnymi wieżami, być może z wykorzystaniem wcześniejszych budowli. Zamek zbudowano z łamanego wapienia i cegły. Budynek piętrowy z podpiwniczeniem. Po pożarze w 1824 roku zamek odbudowano w 1832 roku, lecz skrzydło wschodnie z bramą wjazdową rozebrano, a fosy zasypano. Mimo tych zmian pierwotny charakter obronny poświadczają kształt bryły, cztery narożne wieże oraz wysunięcia na przedłużeniu skrzydeł bocznych. Obecnie jest to trójskrzydłowy budynek z otwartym dziedzińcem.

Historia budowy zamku nie jest w pełni znana. Do niedawna sądzono, że powstał w 1620 roku, jednak dzięki badaniom archeologicznym i kwerendom archiwalnym okazało się, że jego początki sięgają być może XV wieku. W 1620 roku Sebastian Mniejszy herbu Półkozic ukończył budowę nowego zamku na planie czworoboku z dziedzińcem pośrodku. Upamiętniono to tablicą zachowaną do dziś w kaplicy. Wygląd zamku z tego okresu przedstawiają inwentarze z 1665 i 1719 roku. Po Mniejszych właścicielami Sielca byli Modrzejewscy i Męgoborscy. Za panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zamek należał do pułkownika Michała Żulińskiego, a następnie do szambelana dworu królewskiego Jordana Stojewskiego, który w 1802 roku sprzedał zamek pruskiemu generałowi Christianowi Ludwigowi Schimmelpfennigowi von der Oye.

Po jego śmierci w 1812 roku wdowa sprzedała w 1814 roku zamek księciu pszczyńskiemu Ludwikowi Anhalt-Köthenowi von Pless. W 1824 roku zamek spłonął, co skłoniło księcia do zlecenia jego odbudowy według planów przygotowanych przez Józefa Heintza, w wyniku czego rozebrano skrzydło wschodnie i zasypano fosy. W 1856 roku budynek zakupił przemysłowiec metalurgiczny Andreas von Renard ze Strzelec Opolskich, a w rękach tej rodziny i związanej z nią spółki zamek pozostawał aż do II wojny światowej jako budynek biurowy. W przeszłości był siedzibą nie tylko szlachty, ale i hrabiego Gwarectwa.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Sielecki Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek Sielecki zajmuje 4002. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 146. wśród 374 obiektów w Polsce. Data powstania — ok. 1500, wcześniejsza niż u 45% datowanych obiektów atlasu — jeden z 455 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Katowice, 11 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗