Czechy · XIV wiek
Zamek skalny Sloup zajmuje 2952. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 81. wśród 243 obiektów w Czechach. Data powstania: 1324, wcześniejsza niż u 59% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1939 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 69% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 40 000 osób. W promieniu 25 km stoi 14 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Děčín, 27 km stąd. Jest jednym z 189 obiektów na mapie regionalnej „Czechy właściwe”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Czechy.
Zamek skalny Sloup (cz. Sloup (skalní hrad), niem. Alt Birgstein, Bürgstein) – zabytkowy zamek we wsi Sloup v Čechách.
Obiekt położony jest na południowo-zachodnim krańcu wsi w powiecie Česká Lípa, w kraju liberackim.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek skalny Sloup” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Swoją nazwę zawdzięcza szczególnemu wyglądowi wolnostojących, wysokich na 35 metrów (115 stóp) skał piaskowcowych (nazwa dosłownie oznacza „kolumna”), w które został wykuty w XIV wieku.
Zamek po raz pierwszy wzmiankowano w źródłach z 1324 roku jako własność Čeňka z Ojvína. Został założony przy szlaku handlowym solą z Miśni do Czeskiej Lipy przez ród Ronowców. Krawędzie skalnego ostańca, będącego płaskim wierzchołkiem, wykuto tak, by przypominały mury zamkowe ze strzelnicami, a niektóre rozpadliny w skale wypełniono murem. Dzięki pomysłowemu systemowi rowów można było zalewać teren wokół skał. Połączenie warunków naturalnych i ludzkiej pomysłowości uczyniło zamek twierdzą niezdobytą dla średniowiecznych wojowników.
W XV wieku stacjonował tu rycerz Mikeš Pancíř ze Smojna, który przeprowadził napad na Łużyce, w wyniku czego zamek był oblegany w latach 1445–45. Gdy wygłodzona załoga skapitulowała po trzech miesiącach izolacji, zamek spalono do końca 1447 roku. Zamek naprawiono, jednak stopniowo przestawał spełniać pożądane standardy komfortu i w XVI wieku został opuszczony i popadł w ruinę.
W 1639 roku spalili go Szwedzi i zamek stał się ruiną. Od 1670 do 1785 roku przebywali tu pustelnicy, wykorzystujący skałę na swoje potrzeby. Między innymi wykuli nowe pomieszczenia i nisze na stacje drogi krzyżowej, zbudowali kaplicę w skale i utworzyli nowe wejście. Dokumenty historyczne wspominają kilku mężczyzn: Konstantin był murarzem; Vaclav namalował na ścianie zegar słoneczny; a optyk i ogrodnik imieniem Samuel uprawiał zboże na równinach wokół zamku, a także winorośl na jego południowych tarasach.
Po tym, jak pustelnia przestała istnieć, państwowi właściciele, rodzina Kinskich, przekształcili kompleks w romantyczną atrakcję turystyczną. Z pierwotnej struktury na wyniesionym płaskowyżu niewiele się zachowało, choć zapadnięte w skałę pomieszczenia są dziś dobrze widoczne, takie jak loch, studnia, pustelnia, przejście i tarasowe ścieżki spacerowe. W dawnym więzieniu zachowały się wyryte przez byłych więźniów napisy w lochu.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Sloup Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →