Pałac Sternbergów w Pradze

Pałac Sternbergów (czes. Šternberský palác) – pałac na Hradczanach (Hradčanské námestií 15).

Pałac został wzniesiony w latach 1698–1708. Jego projektant nie jest znany. Wśród możliwych autorów są wymieniani m.in. Domenico Martinelli, Jan Blažej Santini-Aichel i Krzysztof Dietzenhofer. Najprawdopodobniej projektantem był jednak Giovanni Battista Alliprandi. Ozdoby stiukowe wykonał Donato Giuseppe Frisoni.

W 1816 Leopold Stenrberg sprzedał pałac Stowarzyszeniu Patriotycznych Przyjaciół Sztuki (Společnost vlasteneckých přátel umění). Umieszczono w nim galerię sztuki. W 1871 pałac zakupił Heliodor F. Heidl, który w 1872 odstąpił go kobiecemu Stowarzyszeniu św. Anny. Po II wojnie światowej obiekt przeszedł na własność Galerii Narodowej w Pradze, która eksponuje w nim kolekcję sztuki europejskiej od antyku do baroku.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Sternbergów w Pradze” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Na miejscu Pałacu Sternberga wcześniej stały dwa gotyckie domy z połowy XIV wieku. Pałac zbudowano po 1698 roku dla Václava Vojtěcha ze Šternberka, którego imieniem został nazwany. Architekt pozostaje nieznany, najczęściej wymieniani są Giovanni Battista Alliprandi, Domenico Martinelli i Jan Santini Aichel, choć czasem spekuluje się również o udziale Johanna Bernharda Fischera von Erlacha i Christopha Dientzenhofera. Południowe skrzydło budynku pozostało niedokończone, zanim w pełni zbudowano je w latach 1835–1842 dzięki Janowi Novotnemu.

Na początku lat 80. XIX wieku pałac zakupiło Towarzystwo Patriotycznych Przyjaciół Sztuki, arystokratyczne czeskie stowarzyszenie zarządzające dużą galerią. Patriotyczni Przyjaciele Sztuki zostali niedawno wyrzuceni z Pałacu Czernińskiego, który rząd Cesarstwa Austriackiego zarekwirował na potrzeby szpitala wojskowego. Będąc własnością Patriotycznych Przyjaciół Sztuki, budynek często gościł innych lokatorów. Od 1821 do 1847 roku wynajmowali oni część budynku Muzeum Narodowemu w Czechach na potrzeby przechowywania jego zbiorów. Pałac służył także jako miejsce pracy dla ważnych czeskich postaci nauki i humanistyki, takich jak Pavel Josef Šafařík, Carl Borivoj Presl, Václav Hanka i Antonín Mánes.

Patriotyczni Przyjaciele Sztuki pozostali w pałacu do 1871 roku, kiedy sprzedali budynek i przenieśli się do rezydencji Josepha Porgesa von Portheim. W 1872 roku Stowarzyszenie Świętej Anny Pań i Dziewcząt założyło Ernestinum, schronisko dla osób z niepełnosprawnością umysłową, w pałacu. W 1918 roku wyprowadzili się z Pragi, a pałac wykorzystywano jako szkołę wojskową do 1945 roku. Od 1946 do 1947 roku budynek odnowiono i uczyniono siedzibą Narodowej Galerii w Pradze.

Na początku 1991 roku w Pałacu Sternberga doszło do poważnej kradzieży dzieł sztuki. Lata bezpośrednio po Aksamitnej Rewolucji charakteryzowały się bardzo wysokim wzrostem liczby kradzieży z kilku powodów. Prezydent Václav Havel udzielił amnestii większości więźniów Czechosłowacji z powodów praw człowieka.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Sternberg Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac Sternbergów w Pradze zajmuje 2918. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 78. wśród 203 obiektów w Czechach. Data powstania — 1698, wcześniejsza niż u 23% datowanych obiektów atlasu — jeden z 626 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1233 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 54% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 22 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Praga, 2 km stąd. Jest jednym z 159 obiektów na mapie regionalnej „Czechy właściwe”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Czechy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗