Trimontium

Trimontium był kompleksem rzymskich fortów położonym w Newstead koło Melrose w Scottish Borders, u stóp trzech wzgórz Eildon, które niemal na pewno dały mu nazwę (łac. trium montium, trzy wzgórza).

Był zajmowany z przerwami od około 79 do 184 roku n.e. i był największym z fortów „wysuniętych” po budowie Wału Hadriana w latach 20. II wieku n.e. Leżał 60 mil (100 km) na północ od wału, na przedłużeniu Dere Street, głównej rzymskiej drogi na północ, początkowo na pozornie „wrogim” terytorium. Trimontium był około trzy razy większy niż jakikolwiek fort na Wale Hadriana, a do 180 roku stał się najdalej na północ wysuniętą osadą całego Imperium Rzymskiego.

Trimontium uważa się także za stanowisko o międzynarodowym znaczeniu jako miejsce jednego z największych w Brytanii skarbów rzymskich przedmiotów wojskowych, znalezionych w 117 jamach.

Został zidentyfikowany przez rzymskiego geografa Ptolemeusza w jego Geografii.

Fort leży nad brzegiem rzeki Tweed, ze wzgórzami Eildon i grodziskiem z epoki żelaza na szczycie Eildon North, będącymi widocznym przypomnieniem zarówno miejscowej ludności, jak i imponującego krajobrazu Scottish Borders. Położenie korzystało z rzek Tweed i Leader, zapewniających szlaki przemieszczania towarów i ludzi, oraz z rzymskiej drogi, która stała się Dere Street, przebiegającej obok fortu.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Trimontium (Newstead)” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Trimontium zajmuje 3296. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 112. wśród 159 obiektów w Szkocji. Powstał w ok. 50 i jest starszy niż 99% datowanych obiektów atlasu — jeden z 14 obiektów atlasu powstałych w I wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szkocja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗