Zamek w Jazłowcu

Zamek w Jazłowcu (ukr. Язловецький замок) – zamek wybudowany XV wieku przez Buczackich w Jazłowcu, obecnie w ruinie.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Jazłowcu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Powstał w XIV wieku w prowincji Podole, w Rusi Czerwonej, jako twierdza szlacheckiej rodziny Buczackich. W XV wieku miasto przeszło pod koronę polską. W XVI wieku zamek został przebudowany przez Jerzego Jazłowieckiego, który został tam pochowany. W latach 1649–1658 Aleksander Koniecpolski wzniósł nową linię umocnień, tzw. „zamek dolny”, wokół stołpu Jazłowieckiego. W 1684 roku zamek uczestniczył w bitwie pod Jazłowcem, gdy król Jan III Sobieski wykorzystał go jako więzienie dla swoich tureckich i mołdawskich jeńców. Miasto stało się częścią Imperium Osmańskiego aż do traktatu karłowickiego z 1699 roku, kiedy powróciło do Rzeczypospolitej Obojga Narodów na kolejne 73 lata. Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku Jazłowiec stał się częścią Galicji, wkrótce jednej z najbardziej zaniedbanych części Austro-Węgier.

Własność majątku przeszła od Stanisława Koniecpolskiego do dwóch pokoleń rodziny Lubomirskich, którzy go zaniedbywali, ponieważ ich interesy leżały gdzie indziej, a po śmierci Teodora Lubomirskiego w 1745 roku sprzedali go. W 1747 roku Stanisław Poniatowski przekształcił zamek dolny w pałac klasycystyczny o kształcie podkowy. Po tym, jak rodzina Poniatowskich zrzekła się własności, pod koniec XVIII wieku majątek trafił w posiadanie rodziny Błażowskich. W 1863 roku Krzysztof Błażowski podarował podupadający pałac wraz z ogrodami zakonowi Sióstr Niepokalanego Poczęcia z myślą o założeniu katolickiej żeńskiej szkoły średniej z internatem, kolegium w Jazłowcu, które działało, z przerwami wojennymi, aż do inwazji na Polskę we wrześniu 1939 roku.

Od listopada 1918 roku majątek znajdował się przez krótki czas pod administracją Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, aż latem 1919 roku znalazł się pod egidą nowo niepodległej Polski. Siostry utrzymały się w tym miejscu podczas II wojny światowej, mimo że dwie z nich padły ofiarą mordu dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów. W 1945 roku cały majątek znalazł się pod władzą Związku Radzieckiego, a zakon zakonnic został ostatecznie wypędzony z tego regionu w 1946 roku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Yazlovets Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Jazłowcu zajmuje 5544. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 81. wśród 188 obiektów na Ukrainie. W promieniu 25 km stoi 7 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Iwano-Frankiwsk, 53 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Ukraina.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗