Letland · 14e eeuw
Alūksne Castle staat op plaats 3.878 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 20 van de 47 die de atlas in Letland in kaart brengt. Gebouwd in 1342, en daarmee ouder dan 57% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 758 bouwwerken in de atlas die uit de 14e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Kasteel Alūksne (Lets: Alūksnes viduslaiku pils, Marienburgas pils; Zweeds: Marienborg; Duits: Marienburg) is een kasteel van de Duitse Orde in Alūksne, Letland.
Het kasteel werd gebouwd door de Lijflandse Orde, de Oost-Baltische tak van de Duitse Orde. Nadat kasteel Gaujiena, de zetel van de plaatselijke commanderij van de Duitse Orde, in 1341 niet in staat bleek de streek te verdedigen tegen een reeks invallen vanuit Pskov, werd de commanderij overgebracht naar Alūksne. De Kroniek van Hermann von Wartberge geeft als bouwdatum de Maria-Boodschapdag van 1342, dezelfde datum die het deelt met kasteel Vastseliina in het huidige Estland. De Duitse naam van het kasteel, "Marienburg", deelt het met het kasteel van de Duitse grootmeester in Malbork, en men neemt aan dat deze naam voortkomt uit de verbinding van het kasteel met de Maria-Boodschap.
In 1560, tijdens de Lijflandse Oorlog, werd Alūksne belegerd door de troepen van Iwan IV de Verschrikkelijke. De Russow-kroniek beweert dat bevelhebber Caspar Sieborg het kasteel overgaf aan de Russische troepen, die er de leiding over hielden totdat Alūksne in 1582 werd opgenomen in de Pools-Litouwse Gemenebest. Na tijdens de Pools-Zweedse oorlogen tussen 1601 en 1629 meermaals van eigenaar te zijn gewisseld, werd Alūksne onderdeel van het Zweedse Rijk. De stad en haar kasteel werden als leen gegeven aan de veroveraar Gustaf Horn, die de titel baron van Marienburg kreeg. In de jaren 1650 was het kasteel korte tijd in handen van Russische troepen.
Bij het begin van de Grote Noordse Oorlog onderging het kasteel in Alūksne herstelwerkzaamheden, maar het werd achtergelaten met een klein garnizoen onder bevel van Florian Thilo von Thilau. Na een langdurig beleg door de troepen van Boris Sjeremetjev kwamen een aantal soldaten van het kasteel in opstand en staken het buskruitmagazijn in brand. Sindsdien ligt het kasteel in ruïne.
Tijdens de Sovjetperiode werd in de zuidelijke voorburcht van het kasteel een openluchtpodium aangelegd, zonder te wachten op archeologisch onderzoek.
Het oorspronkelijke kasteel was van hout gebouwd. Later werden de buitenmuren opgetrokken uit veldsteen en het conventshuis uit baksteen. De plattegrond lijkt in veel opzichten op die van kasteel Viljandi, met inbegrip van het conventsgebouw met een flankerende toren.
Machinaal vertaald uit “Alūksne Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →