Łotwa · XIV wiek
Alūksne Castle zajmuje 3878. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 20. wśród 47 obiektów na Łotwie. Data powstania: 1342, wcześniejsza niż u 57% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Łotwa.
Zamek w Alūksne (łot. Alūksnes viduslaiku pils, Marienburgas pils; szw. Marienborg; niem. Marienburg) to zamek zakonu krzyżackiego w Alūksne, na Łotwie.
Zamek zbudował zakon inflancki, wschodniobałtycka gałąź zakonu krzyżackiego. Po tym, jak zamek w Gaujienie, siedziba miejscowej komturii krzyżackiej, okazał się niezdolny obronić region przed serią pskowskich najazdów w 1341 roku, komturię przeniesiono do Alūksne. Kronika Hermanna von Wartberge podaje datę budowy na dzień Zwiastowania 1342 roku, co pokrywa się z datą budowy zamku Vastseliina na terenie dzisiejszej Estonii. Niemiecka nazwa zamku, „Marienburg”, jest wspólna z zamkiem wielkiego mistrza krzyżackiego w Malborku i uważa się, że wywodzi się z powiązania zamku ze Zwiastowaniem Najświętszej Marii Panny.
W 1560 roku, podczas wojny inflanckiej, Alūksne zostało oblężone przez wojska Iwana IV Groźnego. Kronika Russowa podaje, że dowódca Caspar Sieborg poddał zamek wojskom rosyjskim, które sprawowały nad nim kontrolę aż do momentu włączenia Alūksne do Rzeczypospolitej Obojga Narodów w 1582 roku. Zmieniając kilkakrotnie właścicieli w czasie wojen polsko-szwedzkich w latach 1601–1629, Alūksne stało się częścią Imperium Szwedzkiego. Miasto wraz z zamkiem otrzymał jako lenno jego zdobywca, Gustaf Horn, który otrzymał tytuł barona Marienburga. W latach 50. XVII wieku zamek był krótko w rękach wojsk rosyjskich.
Na początku wielkiej wojny północnej zamek w Alūksne przeszedł naprawy, jednak pozostawiono go z niewielkim garnizonem pod dowództwem Floriana Thilo von Thilau. Po długim oblężeniu prowadzonym przez siły Borysa Szeremietiewa doszło do buntu części żołnierzy garnizonu, którzy podpalili magazyny prochu. Od tego czasu zamek pozostaje w ruinie.
W okresie radzieckim na południowym podzamczu wzniesiono scenę plenerową, nie czekając na rozpoczęcie prac archeologicznych.
Pierwotny zamek zbudowano z drewna. Później mury zewnętrzne wzniesiono z kamienia polnego, a budynek konwentu z cegły. Plan jest pod wieloma względami podobny do zamku w Wilandzie, w tym budynek konwentu z boczną wieżą. Mur zewnętrzny pochodzi częściowo z tego samego okresu co budynek konwentu, a częściowo z okresów późniejszych, zwłaszcza z czasów napięć politycznych na początku XVI wieku. Główna brama, chroniona przez dwie okrągłe wieże, pochodzi również z późnego średniowiecza.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Alūksne Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →