Schotland · 2e eeuw
De Muur van Antoninus (Engels: Antonine Wall) is door de Romeinen gebouwd in het huidige Schotland, ter hoogte van de rivieren Clyde en Forth. Het doel van de muur was om invallen van de stammen, de latere Picten, vanuit het noorden te voorkomen. In de loop van de tijd is de muur bijna geheel verdwenen, maar er zijn nog steeds delen te zien, onder andere in Falkirk.
De bouw van de Muur van Antoninus begon ongeveer in 142 n.Chr., tijdens het bewind van keizer Antoninus Pius. Na 12 jaar was de bouw in 154 n.Chr. gereed. De muur is 63 kilometer lang en loopt van Old Kilpatrick aan de Firth of Clyde in het westen naar Bo'ness bij Falkirk aan de Firth of Forth in het oosten. De muur moest de langere Muur van Hadrianus, die 160 kilometer zuidelijker lag, vervangen als grens van de Romeinse provincie Britannia. De muur is gebouwd van plaggen op een stenen fundering. Om de twee mijl was een fort gebouwd. Het best bewaarde is Rough Castle, niet ver van Falkirk. De muur werd al na twintig jaar verlaten, toen de Romeinse legioenen zich terugtrokken op de Muur van Hadrianus rond 162.
Na een serie aanvallen in 197 arriveerde keizer Septimius Severus in Schotland in 208 om de grens te stabiliseren en delen van de muur werden gerepareerd. Deze herbezetting van de muur heeft maar enkele jaren geduurd.
Tekst overgenomen uit “Muur van Antoninus” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
De bouw begon in 142 n.Chr. op bevel van de Romeinse keizer Antoninus Pius. Schattingen over hoelang de voltooiing duurde lopen sterk uiteen, waarbij zes en twaalf jaar het vaakst worden voorgesteld. Antoninus Pius bezocht Brittannië nooit, anders dan zijn voorganger Hadrianus. Druk van de Caledoniërs bracht Antoninus er waarschijnlijk toe de troepen van het rijk verder naar het noorden te sturen. De Muur van Antoninus werd beschermd door 16 forten met kleine fortjes ertussen; troepenbewegingen werden vergemakkelijkt door een weg die alle locaties verbond, bekend als de Military Way. De soldaten die de muur bouwden herdachten de bouw en hun strijd met de Caledoniërs met versierde platen, waarvan er twintig bewaard zijn gebleven.
De muur werd al acht jaar na voltooiing verlaten en de garnizoenen werden teruggetrokken naar de Muur van Hadrianus. Het grootste deel van de muur en de bijbehorende vestingwerken is in de loop van de tijd verwoest, maar sommige resten zijn zichtbaar. Veel daarvan zijn onder de hoede gekomen van Historic Environment Scotland en het UNESCO-Werelderfgoedcomité.
Machinaal vertaald uit “Antonine Wall” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
De Muur van Antoninus staat op plaats 69 van 9.079 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 3 van de 226 die de atlas in Schotland in kaart brengt. Gebouwd in 142, en daarmee ouder dan 98% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 21 bouwwerken in de atlas die uit de 2e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 34.212 keer geopend, meer dan 99% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 10 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Glasgow, 16 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →