Antonine Wall

De Muur van Antoninus (Latijn: Vallum Antonini) was een vestingwerk van zoden op stenen funderingen, door de Romeinen gebouwd dwars door wat nu de Central Belt van Schotland is, tussen de Firth of Clyde en de Firth of Forth. Gebouwd zo'n twintig jaar na de Muur van Hadrianus in het zuiden, en bedoeld om die te vervangen, vormde hij zolang hij bemand was de noordelijkste grensbarrière van het Romeinse Rijk. Hij overspande ongeveer 63 kilometer (39 mijl) en was ongeveer 3 meter (10 voet) hoog en 5 meter (16 voet) breed. Er zijn lidarscans uitgevoerd om de lengte van de muur en de gebruikte Romeinse afstandseenheden vast te stellen.

De beveiliging werd versterkt door een diepe gracht aan de noordzijde. Men neemt aan dat er bovenop de zodenwal een houten palissade stond. De barrière was de tweede van twee "grote muren" die de Romeinen in de tweede eeuw n.Chr. in Groot-Brittannië aanlegden. De ruïnes ervan zijn minder zichtbaar dan die van de bekendere en langere Muur van Hadrianus in het zuiden, vooral omdat de muur van zoden en hout grotendeels is weggesleten, anders dan zijn in steen gebouwde zuidelijke voorganger.

De bouw begon in 142 n.Chr. op bevel van de Romeinse keizer Antoninus Pius. Schattingen over hoelang de voltooiing duurde lopen sterk uiteen, waarbij zes en twaalf jaar het vaakst worden voorgesteld. Antoninus Pius bezocht Brittannië nooit, anders dan zijn voorganger Hadrianus. Druk van de Caledoniërs bracht Antoninus er waarschijnlijk toe de troepen van het rijk verder naar het noorden te sturen. De Muur van Antoninus werd beschermd door 16 forten met kleine fortjes ertussen; troepenbewegingen werden vergemakkelijkt door een weg die alle locaties verbond, bekend als de Military Way. De soldaten die de muur bouwden herdachten de bouw en hun strijd met de Caledoniërs met versierde platen, waarvan er twintig bewaard zijn gebleven.

Machinaal vertaald uit “Antonine Wall” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Antonine Wall staat op plaats 63 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 3 van de 159 die de atlas in Schotland in kaart brengt. Gebouwd in 142, en daarmee ouder dan 98% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 16 bouwwerken in de atlas die uit de 2e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗