Araklovon Castle staat op plaats 5.275 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 70 van de 133 die de atlas in Griekenland in kaart brengt. Gebouwd in ca. 750, en daarmee ouder dan 95% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 48 bouwwerken in de atlas die uit de 8e eeuw stammen. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Kalamáta, 58 km verderop. Dit is een van de 34 bouwwerken op de regiokaart Peloponnesos. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Araklovon (Grieks: Ἀράκλοβον), zelden bekend onder de variant Oreoklovon (Ὀρεόκλοβον) en in het Frans als Bucelet en varianten daarvan, was een middeleeuws kasteel uit de Byzantijnse tijd, gelegen in de streek Skorta in het zuidwesten van de Peloponnesos, Griekenland.
Het kasteel werd al in de Byzantijnse tijd gebouwd en had strategisch belang omdat het lag bij de monding van de bergpas (droungos) die van de kustvlakten van Elis naar Skorta en het binnenland van het schiereiland leidde. De oorsprong van de Griekse naam is onduidelijk en veelbesproken, met onder meer de suggestie dat hij "berghok" betekent, of een verband met Heracles, hoewel er geen heiligdom voor hem in het gebied bekend is. Ook de westerse naam in zijn diverse vormen (Bucelet, Bucello, Polcellecto, Porcelle, Buceletto) is van onduidelijke oorsprong.
Bij de aankomst van de kruisvaarders onder Willem van Champlitte en Godfried van Villehardouin en het begin van hun verovering van de Peloponnesos in 1205, was Araklovon in handen van Doxapatres Boutsaras. De kruisvaarders probeerden het kasteel te bestormen, maar faalden. De Aragonese versie van de Kroniek van Morea vermeldt vervolgens dat de kruisvaarders een deel van hun troepen achterlieten om een beleg te slaan, of eerder een afwisselende blokkade, van het kasteel, die mogelijk tot 1210 duurde. Het kasteel wordt daarna niet meer vermeld tot de opstand van de inwoners van Skorta in 1264, en opnieuw eind jaren 1270, toen Godfried II van Briel, in een poging aanspraak te maken op een deel van de erfenis van zijn oom, Godfried van Briel, het kasteel door list innam.
Hij riep vervolgens de hulp in van de Byzantijnse Grieken van Mystras, maar die werden tegengehouden door de Frankische "Kapitein van Skorta", Simon van Vidoigne, en Godfried moest capituleren.
Het kasteel volgde daarna het lot van de bredere baronie Karytaina, en viel begin 14e eeuw terug aan het vorstelijke domein. In 1391 telde de nederzetting bij het kasteel naar verluidt 100 haardsteden. Bij het begin van de Ottomaans-Venetiaanse Oorlog van 1463-1479 werd het door de Venetianen veroverd, maar in 1467 door de Ottomanen heroverd.
Vanaf de 16e eeuw verdwijnt het kasteel uit de bronnen en uit de lokale plaatsnaamgeving; als gevolg daarvan hebben latere geleerden diverse hypothesen geopperd over de ligging ervan, gebaseerd op aanwijzingen in de middeleeuwse bronnen.
Machinaal vertaald uit “Araklovon Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →