Araklovon Castle zajmuje 5275. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 70. wśród 133 obiektów w Grecji. Data powstania: ok. 750, wcześniejsza niż u 95% datowanych obiektów atlasu, jeden z 48 obiektów atlasu powstałych w VIII wieku. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kalamata, 58 km stąd. Jest jednym z 34 obiektów na mapie regionalnej „Peloponez”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Grecja.
Araklovon (gr. Ἀράκλοβον), rzadziej znany pod wariantem Oreoklovon (Ὀρεόκλοβον), a we francuskim jako Bucelet i pochodne tej formy, był średniowiecznym zamkiem z epoki bizantyjskiej, położonym w regionie Skorta, w południowo-zachodnim Peloponezie, w Grecji.
Zamek zbudowano już w czasach bizantyjskich; miał strategiczne znaczenie, gdyż leżał u wylotu górskiego przełęczy (droungos) prowadzącej z nadmorskich równin Elidy do Skorty i wnętrza półwyspu. Pochodzenie greckiej nazwy jest niejasne i było przedmiotem licznych dyskusji, w tym propozycji, że oznacza „górską klatkę” lub łączy nazwę z Heraklesem, choć nie jest znane żadne jego sanktuarium w tym regionie. Podobnie zachodnia nazwa w swoich różnych formach (Bucelet, Bucello, Polcellecto, Porcelle, Buceletto) ma niejasne pochodzenie.
W momencie przybycia krzyżowców pod wodzą Wilhelma z Champlitte i Godfryda z Villehardouin oraz rozpoczęcia podboju Peloponezu w 1205 roku, Araklovon utrzymywał Doksapatres Butsaras. Krzyżowcy próbowali zdobyć zamek szturmem, ale ponieśli porażkę. Aragońska wersja Kroniki Morei podaje następnie, że krzyżowcy pozostawili część swoich sił, by prowadzić oblężenie, a raczej przerywaną blokadę zamku, która mogła trwać nawet do 1210 roku. Zamek nie jest później wzmiankowany aż do powstania mieszkańców Skorty w 1264 roku, a następnie ponownie pod koniec lat 70. XIII wieku, gdy Godfryd II z Briel, próbując rościć sobie prawo do części spadku po swoim wuju, Godfrydzie z Briel, zajął zamek podstępem. Wezwał wówczas na pomoc bizantyjskich Greków z Mistry, ale zostali oni powstrzymani przez frankijskiego „kapitana Skorty”, Szymona z Vidoigne, a Godfryd musiał skapitulować.
Zamek podzielał następnie losy szerszego baronatu Karytaina, powracając do domeny książęcej na początku XIV wieku. W 1391 roku odnotowano, że osada w pobliżu zamku liczyła 100 domostw. Na początku wojny wenecko-osmańskiej z lat 1463–1479 zamek zdobyli Wenecjanie, ale w 1467 roku odzyskali go Osmanowie.
Od XVI wieku zamek znika ze źródeł i lokalnej toponimii; w rezultacie późniejsi badacze wysuwali różne hipotezy co do jego lokalizacji, opierając się na wskazówkach zawartych w średniowiecznych źródłach.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Araklovon Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →