Slot Babelsberg

Het Schloss Babelsberg (Nederlands: Slot Babelsberg) is gebouwd als een zomerresidentie van de toenmalige prins Wilhelm I en zijn echtgenote prinses Augusta van Saksen-Weimar-Eisenach. Ze zouden meer dan vijftig jaar lang dit kasteel gebruiken. Het kasteel ligt in het grote Babelsbergpark tussen Potsdam en Berlijn aan de oever van Havel.

Het kasteel werd tussen 1835 en 1849 in twee bouwfasen gebouwd naar plannen van de architecten Karl Friedrich Schinkel, Friedrich Ludwig Persius en Johann Heinrich Strack. De jongere broer van Wilhelm I, Karel had Schloss Glienicke, de oudere broer Frederik Willem IV had vervolgens Schloss Charlottenhof laten bouwen. Wilhelm I kreeg van zijn zuinige vader in 1833 met mondjesmaat de middelen voor de aanleg van Schloss Babelsberg en het Park Babelsberg.

Het kasteel wordt beheerd door de Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg (SPSG). In 1990 werd het Schloss Babelsberg door UNESCO als cultureel werelderfgoed erkend en opgenomen op de werelderfgoedlijst als onderdeel van de Paleizen en parken van Potsdam en Berlijn.

Tekst overgenomen uit “Slot Babelsberg” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Slot Babelsberg staat op plaats 990 van 5.793 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 69 van de 349 die de atlas in Duitsland in kaart brengt. Gebouwd in 1835, en daarmee ouder dan 12% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 407 bouwwerken in de atlas die uit de 19e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗