Georgië · 4e eeuw v.Chr.
Bebristsikhe staat op plaats 4.140 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 24 van de 47 die de atlas in Georgië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 350 v.Chr., en daarmee ouder dan 99% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 15 bouwwerken in de atlas die uit de 4e eeuw v.Chr. stammen. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Tbilisi, 16 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Bebris Tsikhe is een vroegmiddeleeuwse vesting in Georgië, in de historische regio Kartli, Mtskheta. Ze ligt op de rechteroever van de rivier de Aragvi, ten noorden van Mtskheta. In de oudheid werd de vesting ″Belti″ genoemd. Vakhoesjti Bagrationi noemt haar ″Beltistsikhe″. De vesting werd gebouwd om Mtskheta en Tbilisi te beschermen tegen het noorden, tegen de zijde van de Grote Kaukasus.
De vesting past van nature in het landschap en is gebouwd zodat ze als een voortzetting van de berg oogt. De muren, meer dan 2 m dik, zijn opgetrokken uit vrijwel gelijkvormige stenen. De vesting heeft twee niveaus: een citadel en een lagere binnenplaats. De citadel heeft een driehoekige vorm. Op elke hoek van de driehoek stond een toren. De oostelijke toren had oorspronkelijk een vierkante vorm, maar werd verwoest en in de 18e eeuw herbouwd. De zuidwestelijke toren was de grootste en diende ook als kerker. Ze heeft vier niveaus met schietgaten, gescheiden door houten plafonds. De muren van de lagere binnenplaats liggen grotendeels in puin, maar de vesting had duidelijk een veelzijdige vorm, voortkomend uit het ingewikkelde terrein.
De enige toren ervan werd aan de oostzijde gebouwd om bescherming te bieden tegen de kant van de vroegere weg. Een deel van de torenmuur is nog aanwezig. In de omgeving van Bebris Tsikhe zijn archeologische lagen uit de oudheid en de feodale periode geïdentificeerd.
Er bestaat geen geschreven document over de oorsprong van de naam van de vesting. Een legende over Bebris Tsikhe vertelt dat dit gebied ooit toebehoorde aan een prins genaamd Simon, die de vesting bouwde in een smal deel van de kloof en er wachters in plaatste. Hij had een mooie en vriendelijke dochter, Makrine, en een wrede en harteloze zoon, Mamuka.
Na de dood van zijn vader legde Mamuka een enorme belasting op aan de boeren.
Machinaal vertaald uit “Bebris tsikhe” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →