Blatobulgium

Blatobulgium was een Romeins fort, gelegen op de hedendaagse plek die bekendstaat als Birrens, in Dumfriesshire, Schotland. Het beschermde de belangrijkste westelijke weg naar Schotland.

Het was een van de "voorpostforten" buiten het Romeinse Rijk toen de grens op de Muur van Hadrianus lag en het lag ongeveer 11 mijl van het fort Castra Exploratorum (Netherby, Cumbria).

Blatobulgium is vastgelegd in het Itinerarium Antonini. De naam is afgeleid van de Brittonische wortels *blāto- 'bloei, bloesem' of *blāto- (van eerder *mlāto-), 'meel', en *bolgo-, 'zak, bult'. De naam kan 'bloemrijke heuveltje' of 'bloemrijke holte' betekenen. Aangezien er echter graanschuren bij het fort zijn, kan Blatobulgium een bijnaam zijn die 'Meelzakken' betekent.

Er liggen verscheidene kampen nabij Birrens, waarvan er ten minste één voor het eerst werd bezet in de Flavische periode vanaf 79 n.Chr., waarschijnlijk tijdens de campagnes van Agricola, toen de gebouwen erin vermoedelijk van hout waren. Onder Hadrianus, toen de grens kort na 122 op de Muur van Hadrianus werd gevestigd, werd een nieuw fort gebouwd als voorpostfort op de plek van een laat 1e-eeuws fortje met centrale houten gebouwen en een grote westelijke annex. Het zichtbare fort en de gebouwen erin dateren uit de Antonijnse periode omstreeks 142, na de herovering van de Schotse Lowlands, toen het eerdere fort werd herbouwd en vergroot om de westelijke weg naar de Muur van Antoninus te beschermen en om een nominaal 1.000 man sterk milliaria equitata-garnizoen van het 1e Cohort Nerviana Germanorum te huisvesten, een gemengde eenheid van cavalerie en infanterie van het hulptroepenleger.

Het werd omstreeks 155 verwoest, mogelijk door vijandelijke actie, en de vervangende stenen gebouwen, hoewel van veel mindere kwaliteit, in de tweede Antonijnse periode vanaf 159 waren bestemd voor het nieuwe garnizoen van het 2e Cohort Tungri, eveneens milliaria equitata. Vanaf ongeveer 163 was het weer een voorpost van de Muur van Hadrianus en het werd uiteindelijk omstreeks 184 verlaten.

Het latere fort vormde het noordelijke eindpunt van de Romeinse Watling Street (bij een uitgebreide definitie van deze weg), of eenvoudiger gezegd Route 2 van het Itinerarium Antonini. Het lag in het gebied van de Selgovae.

Er zijn bij Birrens meer stenen met inscripties en beeldhouwwerk gevonden dan waar ook in Schotland.

Machinaal vertaald uit “Blatobulgium” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Blatobulgium staat op plaats 4.067 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 147 van de 159 die de atlas in Schotland in kaart brengt. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗