Italië · 10e eeuw
Canossa Castle staat op plaats 621 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 47 van de 555 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 940, en daarmee ouder dan 94% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 192 bouwwerken in de atlas die uit de 10e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 6.345 keer geopend, meer dan 89% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 3 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Bologna, 71 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Canossa is een kasteel in Canossa, provincie Reggio Emilia, Noord-Italië, vooral bekend als de plaats van de Gang naar Canossa, de ontmoeting tussen keizer Hendrik IV en paus Gregorius VII tijdens de investituurstrijd (1077).
Het kasteel werd rond het jaar 940 gebouwd door Adalbert Atto, graaf van Beggia en Mantura, en zoon van Sigifredo van Lucca, een Longobardische edelman, op de top van een rotsachtige heuvel. Naast Adalberto's residentie herbergde het ook een klooster met 12 benedictijner monniken en de kerk van Sant'Apollonio. Het werd beschermd door een drievoudige muurring; tussen de twee buitenste verdedigingslagen bevonden zich de kazernes en de woningen van de dienaren.
Gedurende de middeleeuwen was het een van de meest gevreesde kastelen van Italië. In 950 vond Adelheid van Italië, weduwe van koning Lotharius II, er haar toevlucht; Berengar II van Ivrea belegerde het kasteel drie jaar lang zonder succes. Tijdens de investituurstrijd van 1077 vormde het kasteel het toneel voor de verzoening tussen Hendrik IV en Gregorius VII. Deze laatste onderhield vriendschappelijke betrekkingen met de toenmalige eigenares, Mathilde van Toscane, die bepaalde dat haar landerijen na haar dood (1115) aan de Kerk moesten toekomen. Haar erfgenamen wilden daar echter niets van weten.
In 1255 verwoestten troepen uit Reggio het kasteel en de kerk. Het werd teruggegeven aan de familie Canossa. Na de dood van Giberto da Correggio in 1321 was het opnieuw in bezit van Reggio, tot in 1402 Simone, Guido en Alberto Canossa het terugkregen; in 1409 droegen zij het echter over aan het Huis Este, dat het (afgezien van een korte periode onder Ottavio Farnese, hertog van Parma, in 1557) tot 1796 in bezit hield.
In 1502 benoemde Ercole I d'Este de dichter Ludovico Ariosto tot kasteelvoogd. Hij verbleef hier zes maanden. In 1593 werd Canossa als leen toegewezen aan de graven Rondinelli. In 1642 vertrouwde hertog Francesco I het toe aan de familie Valentini. Dezen werden in 1796 verdreven door de opstandige lokale bevolking, die zich aansloot bij de Republiek Reggio.
Na te zijn teruggegeven aan de Valentini, werd het kasteel in 1878 door de Italiaanse staat verworven en uitgeroepen tot nationaal monument.
Machinaal vertaald uit “Canossa Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →