Włochy · X wiek
Canossa Castle zajmuje 621. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 47. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 940, wcześniejsza niż u 94% datowanych obiektów atlasu, jeden z 192 obiektów atlasu powstałych w X wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6345 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 89% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Bolonia, 71 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Zamek Canossa to zamek w Canossie, w prowincji Reggio Emilia w północnych Włoszech, znany zwłaszcza jako miejsce Drogi do Canossy — spotkania cesarza Henryka IV i papieża Grzegorza VII podczas sporu o inwestyturę (1077).
Zamek zbudowano około 940 roku przez Adalberta Atto, hrabiego Beggii i Mantury, syna Sigifreda z Lukki, langobardzkiego szlachcica, na szczycie skalistego wzgórza. Oprócz rezydencji Adalberta mieścił on również klasztor z 12 mnichami benedyktyńskimi oraz kościół pod wezwaniem Sant'Apollonio. Chroniony był potrójną linią murów; między dwiema zewnętrznymi liniami obrony mieściły się koszary i domy służby.
W średniowieczu był to jeden z najpotężniejszych zamków we Włoszech. W 950 roku schroniła się w nim Adelajda Włoska, wdowa po królu Lotarze II; Berengar II z Ivrei bezskutecznie oblegał zamek przez trzy lata. Podczas sporu o inwestyturę w 1077 roku zamek stał się miejscem pojednania Henryka IV i Grzegorza VII. Ten ostatni utrzymywał przyjazne stosunki z ówczesną właścicielką, Matyldą Toskańską, która postanowiła, że po jej śmierci (1115) jej ziemie zostaną przekazane Kościołowi. Jej spadkobiercy jednak temu się sprzeciwili.
W 1255 roku wojska z Reggio zniszczyły zamek i kościół. Zwrócono go rodzinie Canossów. Po śmierci Giberta da Correggio w 1321 roku ponownie stał się własnością Reggio, aż do 1402 roku, gdy Simone, Guido i Alberto Canossa odzyskali go; jednak w 1409 roku odstąpili go rodowi d'Este, który (z wyjątkiem krótkiego okresu pod rządami Ottavia Farnese, księcia Parmy, w 1557 roku) władał nim aż do 1796 roku.
W 1502 roku Herkules I d'Este mianował poetę Ludovica Ariosta kasztelanem. Mieszkał tam przez sześć miesięcy. W 1593 roku Canossa została nadana jako lenno hrabiom Rondinelli. W 1642 roku książę Franciszek I powierzył ją rodowi Valentinich. Ci ostatni zostali usunięci w 1796 roku przez zbuntowaną miejscową ludność, która przyłączyła się do Republiki Reggio.
Po zwróceniu Valentinim, w 1878 roku zamek został nabyty przez państwo włoskie i uznany za zabytek narodowy.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Canossa Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →