Italië · 1e eeuw
CastelBrando staat op plaats 4.009 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 303 van de 555 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 46, en daarmee ouder dan 98% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 33 bouwwerken in de atlas die uit de 1e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.700 keer geopend, meer dan 65% van de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Venetië, 61 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
CastelBrando, vroeger Castrum Costae, is een middeleeuws kasteel op een dolomitisch kalkgesteente op 370 m boven zeeniveau, met uitzicht op de dorpen Cison di Valmarino en Valmareno, Noord-Italië. De naam CastelBrando is afgeleid van Brando I van de familie Brandolini, een oud geslacht uit Forlì, dat de heren van het kasteel was.
CastelBrando werd oorspronkelijk in de Romeinse tijd gebouwd als verdedigingsvesting om de belangrijke verbindingslijnen te beschermen die Noord-Italië verbonden met de landen aan de andere kant van de Alpen. Aanvankelijk was er hier een garnizoen dat het gebied tussen de rivieren Piave en Livenza beschermde, om de veilige aanleg van het pre-alpiene deel van de Via Claudia Augusta te vergemakkelijken, een belangrijke Romeinse weg die de vallei van de rivier de Po verbond met Raetia (het huidige Oostenrijk). Het oorspronkelijke castrum, daterend uit het jaar 46, is tegenwoordig nog te zien. Bij een recente archeologische opgraving is binnen het castrum een broodoven met een diameter van 3 m blootgelegd, daterend uit dezelfde periode.
Ook zijn de oorspronkelijke Romeinse baden opgegraven, evenals de oorspronkelijke leidingen van het aquaduct dat water leverde van drie nabijgelegen natuurlijke bronnen. Deze bronnen leveren nog steeds water voor het kasteel. Tijdens de Volksverhuizingen werd de vesting een belangrijke verdedigingspositie tegen invasies van barbaren. In de loop der eeuwen is het kasteel diverse malen uitgebreid en gerenoveerd. In de 13e eeuw werd het kasteel aanzienlijk uitgebreid onder het eigendom van de familie Da Camino, die er van 1233 tot 1335 woonde. Hun architectonische toevoegingen omvatten het omringen van het kasteel met imposante kantelen in guelfisch-ghibellijnse stijl en de bouw van een centrale toren. Gherardo III da Camino, de grote Italiaanse leenheer en legeraanvoerder, werd in 1240 in het kasteel geboren.
Het eigendom van het kasteel ging vervolgens over op de Republiek Venetië, die het leengoed van het kasteel eerst toekende aan Marin Faliero en daarna aan de condottieri Giovanni Brandolino en Erasmo da Narni, beter bekend als "Gattamelata". Na de val van de Venetiaanse Republiek in 1797 ging het over via de familie van Giovanni Brandolino en werd het eigendom van de graven Brandolini, een oud geslacht uit Forlì.
Machinaal vertaald uit “CastelBrando” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →