Castello ducale di Crecchio

Castello ducale di Crecchio (Italiaans voor Hertogelijk Kasteel van Crecchio) is een middeleeuws kasteel in Crecchio, provincie Chieti (Abruzzen).

Het kasteel werd in de achtste eeuw gebouwd door de Longobarden en kwam later in het bezit van de Noormannen. In de vijftiende eeuw werd het kasteel gerestaureerd door de familie Aragona, en kwam het daarna in het bezit van de familie De Riseis. In 1943 was het kasteel de verblijfplaats van koning Victor Emanuel III, op de vlucht naar Brindisi, en werd het vervolgens tijdens de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd door de geallieerden. Het kasteel werd later volledig herbouwd, met behoud van zijn oorspronkelijke uiterlijk, en herbergt een museum met Byzantijnse vondsten uit de Abruzzen.

Het kasteel heeft een vierkante plattegrond, met muren en een toegangsbrug. De oudste toren is gebouwd door de Longobarden (8e eeuw), terwijl de andere drie hoektorens teruggaan tot de Aragonese periode. De buitenkant van het bouwwerk doet denken aan een landhuis, met balkons en sterk versierde ramen. Het interieur heeft slechts één oude kamer, die waar koning Victor Emanuel verbleef, met zijn oorspronkelijke bed, aangezien de andere kamers tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verwoest en later werden herbouwd als tentoonstellingsruimtes voor het Byzantijnse museum.

Machinaal vertaald uit “Castello ducale di Crecchio” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Castello ducale di Crecchio staat op plaats 5.605 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 377 van de 416 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 750, en daarmee ouder dan 96% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 35 bouwwerken in de atlas die uit de 8e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗