Castello ducale di Crecchio

Castello ducale di Crecchio (wł. Zamek Książęcy w Crecchio) to średniowieczny zamek w Crecchio, w prowincji Chieti (Abruzja).

Zamek zbudowali Longobardowie w VIII wieku, a później przeszedł on w posiadanie Normanów. W XV wieku został odrestaurowany przez rodzinę Aragona, a następnie przeszedł w posiadanie rodziny De Riseis. W 1943 roku zamek gościł króla Wiktora Emanuela III, uciekającego w kierunku Brindisi, a następnie, podczas II wojny światowej, został zbombardowany przez aliantów. Zamek został później całkowicie odbudowany, z zachowaniem oryginalnego wyglądu, i mieści muzeum bizantyjskich znalezisk z Abruzji.

Zamek ma plan kwadratu, z murami obronnymi i mostem dostępowym. Najstarsza wieża została zbudowana przez Longobardów (VIII wiek), podczas gdy pozostałe trzy wieże narożne pochodzą z okresu aragońskiego. Bryła budowli z zewnątrz przypomina rezydencję, z balkonami i bogato zdobionymi oknami. Wewnątrz zachowała się tylko jedna dawna sala – ta, w której gościł król Wiktor Emanuel, z oryginalnym łóżkiem, ponieważ pozostałe zostały zniszczone podczas II wojny światowej, a później odbudowane jako sale wystawowe muzeum bizantyjskiego.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castello ducale di Crecchio” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Castello ducale di Crecchio zajmuje 5605. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 377. wśród 416 obiektów we Włoszech. Powstał w ok. 750 i jest starszy niż 96% datowanych obiektów atlasu — jeden z 35 obiektów atlasu powstałych w VIII wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗