Portugal · 10e eeuw
Castelo de Penedono staat op plaats 5.860 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 94 van de 212 die de atlas in Portugal in kaart brengt. Gebouwd in 960, en daarmee ouder dan 92% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 192 bouwwerken in de atlas die uit de 10e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 6 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Vila Real, 45 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Penedono (Portugees: Castelo de Penedono) is een middeleeuws kasteel in de civiele parochie Penedono e Granja, in de gemeente Penedono, Portugees district Viseu.
Het kasteel van Penedono was een van de vestingen die werd genoemd in de schenking van D. Flâmula (of Chamôa Rodrigues) aan het klooster van Guimarães (op 11 juni 960); het werd genoemd als onderdeel van de bezittingen geërfd van haar moeder, D. Leodegúndia Dias, dochter van graaf Diogo Fernandes en zijn vrouw D. Oreca. Ten tijde van het testament had het document aanbevolen de structuur te verkopen, opdat de opbrengsten gebruikt konden worden om het losgeld van gevangenen te helpen betalen, pelgrims te ondersteunen en kloosters bij te staan. De schenking had het effect dat een belangrijk strategisch punt en organisatorisch scharnierpunt van de regio Beira Alta Interior werd veiliggesteld. Er is niets bekend over de oorspronkelijke vorm van de vesting.
De oudste gedocumenteerde vermeldingen dateren uit de vroege christelijke herovering van het gebied op de Moren; er is een verwijzing naar het herbevolken van het gebied na de overwinning van Ramiro II van León op de Moorse troepen in de Slag bij Simancas, in 939. Penedono bleef enkele jaren een grenskasteel, maar werd in 987 heroverd door de legers van Almanzor. Het kasteel werd tussen 1055 en 1057 door troepen trouw aan Ferdinand I van León op de Moren heroverd. De verdediging van het gebied werd vervolgens toevertrouwd aan Rodrigo Tedoniz, die de wederopbouw van het kasteel ter hand nam. Tegen 1059 was het echter al in bezit van het klooster van São Salvador de Guimarães.
In 1195, om de strategische positie van het grensgebied te verbeteren, verleende koning D. Sancho I het eerste foral (charter) aan Pena de Domus, de middeleeuwse benaming van de burcht. Dit foral werd in 1217 bevestigd door koning D. Afonso II.
Tegen het einde van de 14e eeuw schonk D. Fernando Penedono aan Trancoso, wier heren het kasteel wilden slopen. De oudere inwoners van Penedono verzochten de koning dit voornemen te stoppen en de gemeente haar status terug te geven. In die tijd streden Penedono en Trancoso om de eer de geboorteplaats te zijn van de legendarische ridder Magriço.
Het kasteel werd gedeeltelijk herbouwd op de bestaande structuren, op initiatief van D. Vasco Fernandes Coutinho, aan wie D. Fernando het kasteel schonk.
Machinaal vertaald uit “Castle of Penedono” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →