Portugalia · X wiek
Castelo de Penedono zajmuje 5860. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 94. wśród 212 obiektów w Portugalii. Data powstania: 960, wcześniejsza niż u 92% datowanych obiektów atlasu, jeden z 192 obiektów atlasu powstałych w X wieku. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Vila Real, 45 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Portugalia.
Zamek Penedono (port. Castelo de Penedono) to średniowieczny zamek położony w gminie parafialnej Penedono e Granja, w gminie Penedono, w portugalskim okręgu Viseu.
Zamek Penedono był jedną z fortec wymienionych w darowiźnie D. Flâmuli (lub Chamôa Rodrigues) na rzecz klasztoru w Guimarães (11 czerwca 960 roku); wspomniano go jako część majątku odziedziczonego po jej matce, D. Leodegúndii Dias, córce hrabiego Diogo Fernandesa i jego żony D. Oreki. W chwili sporządzania testamentu dokument zalecał sprzedaż budowli, aby uzyskane środki wykorzystać na wsparcie okupu za jeńców, pomoc pielgrzymom i wsparcie klasztorów. Darowizna miała za zadanie zabezpieczyć ważny punkt strategiczny i organizacyjny łącznik regionu Beira Alta Interior. Nie zachowały się żadne zapisy o pierwotnej konfiguracji tej reduty.
Najstarsze udokumentowane zapisy pochodzą z wczesnej chrześcijańskiej rekonkwisty tego obszaru od Maurów; istnieje odniesienie do ponownego zasiedlenia tego terenu po zwycięstwie Ramiro II Leońskiego nad siłami maurytańskimi w bitwie pod Simancas w 939 roku n.e. Penedono pozostawało zamkiem granicznym przez kilka lat, lecz w 987 roku zostało odbite przez armie Almanzora. Zamek odbito Maurom przez siły lojalne Ferdynandowi I Leońskiemu między 1055 a 1057 rokiem. Obronę terytorium powierzono następnie Rodrigo Tedoniz, który zajął się odbudową zamku. Jednak do 1059 roku znajdował się on już w posiadaniu klasztoru São Salvador de Guimarães.
W 1195 roku, by wzmocnić strategiczne położenie terytorium granicznego, król D. Sancho I nadał regionowi pierwszy Foral (statut miejski) dla Pena de Domus, średniowiecznej nazwy tej osady. Statut ten potwierdzono w 1217 roku przez króla D. Alfonsa II.
Pod koniec XIV wieku D. Fernando podarował Penedono Trancoso, którego panowie chcieli zburzyć zamek. Starsi mieszkańcy Penedono zwrócili się do króla z prośbą o zaprzestanie tego zamiaru i przywrócenie gminie jej statusu. W tym czasie Penedono spierało się z Trancoso o miano miejsca narodzin legendarnego rycerza Magriço.
Zamek został częściowo odbudowany na istniejących strukturach z inicjatywy D. Vasco Fernandesa Coutinho, któremu D. Fernando podarował zamek.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Penedono” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →