Castillo de Belmonte

Het Castillo de Belmonte is een middeleeuws kasteel op de heuvel San Cristóbal, net buiten het dorp Belmonte, in het zuidwesten van de provincie Cuenca in Spanje. Het werd bij decreet van 3 juni 1931 uitgeroepen tot historisch monument binnen de Nationale Kunstschat en heeft nu de status van Bien de Interés Cultural.

Het werd in de tweede helft van de 15e eeuw gebouwd in opdracht van Don Juan Pacheco, eerste markies van Villena, in een tijd van onrust en interne twisten in het Koninkrijk Castilië; Pacheco wilde daarom zijn grondgebied uitbouwen en versterkingen bouwen voordat er ernstiger problemen zouden ontstaan. Hij nam vermoedelijk Juan Guas als architect in dienst, die al voor hem had gewerkt aan het klooster van Santa María del Parral. De bouw begon in 1456, maar was bij Pacheco's dood nog niet voltooid. Zijn zoon Diego López de Pacheco zette het werk van zijn vader deels voort, maar verwaarloosde de vesting grotendeels.

De vesting was tussen de 17e en 18e eeuw vrijwel verlaten en begin 19e eeuw min of meer vervallen. De erfgename van het huis Villena, Eugenia de Guzmán, beter bekend als keizerin Eugénie de Montijo, begon in 1857 samen met haar architect Alejandro Sureda aan een restauratieproject, waarbij het exterieur in de oorspronkelijke stijl behouden bleef, maar het interieur werd aangepast aan de moderne smaak - zo gebruikte Sureda baksteen voor de binnengalerijen aan de binnenplaats. Montijo had bij het einde van het project, dat samenviel met de val van het Tweede Franse Keizerrijk in 1870, meer dan 500.000 peseta's uitgegeven.

Het kasteel werd vervolgens enkele jaren gebruikt als Frans dominicanenklooster. Nadat de dominicanen vertrokken, zette de achterneef van de keizerin, de hertog van Peñaranda, Hernando Fitz-James Stuart e Falcó, de restauratie voort en woonde zelfs in het kasteel. Later diende het als gevangenis voor het Partido Judicial de Belmonte en als academie van Onésimo Redondo voor de Frente de Juventudes van het Franco-regime. Daarna raakte het weer verlaten en in verval, tot het in 1931 tot cultureel monument werd verklaard. Het is nu eigendom van de nakomelingen van Maria Francisca de Sales Portocarrero, de zus van de keizerin. Het werd in de zomer van 2010 opnieuw gerestaureerd en voor het publiek opengesteld.

Machinaal vertaald uit “Castle of Belmonte (Cuenca)” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Castillo de Belmonte staat op plaats 1.719 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 60 van de 602 die de atlas in Spanje in kaart brengt. Gebouwd in 1456, en daarmee ouder dan 48% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 455 bouwwerken in de atlas die uit de 15e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 3.811 keer geopend, meer dan 80% van de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗