Portugal · 14e eeuw
Castle of Amieira do Tejo staat op plaats 6.635 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 123 van de 212 die de atlas in Portugal in kaart brengt. Gebouwd in 1350, en daarmee ouder dan 54% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 758 bouwwerken in de atlas die uit de 14e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 3 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Tomar, 52 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Amieira do Tejo is een Portugees kasteel in de burgerlijke parochie Amieira do Tejo, gemeente Nisa, in het voormalige district Portalegre, ongeveer 200 kilometer van de stad Lissabon.
In 1232 breidde de orde der Hospitaalridders, dankzij een koninklijk charter van koning Sancho II, haar invloed uit naar het zuiden; de religieuze orde breidde zich uit naar de plaatsen Amieira, Gavião en Crato. In Crato voerden zij, meteen na de schenking, bouwprojecten uit om er hun institutionele zetel te vestigen.
De bouw van het kasteel in Amieira kwam pas een eeuw na de inbezitname door de Hospitaalridders op gang. Verantwoordelijk voor de bouw was Álvaro Gonçalves Pereira, zoon van de aartsbisschop van Braga, Gonçalo Pereira, prior van de Orde van het Hospitaal, en vader van de latere connétable van het koninkrijk, Nuno Álvares Pereira. Het was Gonçalo Pereira die oorspronkelijk verantwoordelijk was geweest voor de overplaatsing van de orde van Leça do Bailio naar Crato e Mártires (in 1356). Het kasteel van Amieira werd gebouwd als onderdeel van de nieuwe rol van de nederzetting binnen de orde: het bijstaan van reizende pelgrims.
Drie jaar na deze verandering van rol bezocht koning Peter I de vesting, waarvan de bouw toen al vrij ver gevorderd was. Maar in 1362 was het project nog niet voltooid: Álvaro Gonçalves Pereira had veel geduld betracht bij de bouw en ontwikkeling van het kasteel, tot aan zijn dood in 1375.
De vesting onderging in de loop der eeuwen diverse aanpassingen. Tijdens de regeringen van koning Johan II en koning Manuel werd zij verbouwd om aan de nieuwe militaire vereisten te voldoen. Tegelijkertijd diende zij, dankzij haar uitstekende bouw, als gevangenis.
Toen het kasteel zijn militaire functie verloor door de verschuiving van de verdedigingslinies in de loop der tijd, verminderde zijn belang. In de 18e eeuw werd een groot deel van het historische bouwwerk verlaten, en een deel van de vesting werd omgevormd tot burgerwoningen. Tegen die tijd was de gevangenistoren gedeeltelijk hersteld, maar de militaire functie was volledig opgegeven.
In de 19e eeuw werd de centrale binnenplaats omgevormd tot een plaatselijk kerkhof, dat in deze vorm bleef gebruikt tot de jaren 1940, toen de DGEMN de wederopbouw van het kasteel bevorderde. Het staat sinds 10 november 1922 op de lijst van nationale monumenten.
Machinaal vertaald uit “Castle of Amieira do Tejo” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →