Italië · 11e eeuw
Kasteel van Melfi staat op plaats 1.499 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 110 van de 555 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1075, en daarmee ouder dan 87% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 439 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.151 keer geopend, meer dan 71% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 2 andere bouwwerken uit de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Melfi is een monumentaal kasteel in de Italiaanse stad Melfi, regio Basilicata. Het gebouw is een van de belangrijkste middeleeuwse kastelen van Italië. De oudste delen stammen uit de Normandische tijd. In de loop der eeuwen zijn er vele veranderingen aangebracht, vooral in de periodes van de Franse en Spaanse overheersing. Het is in eigendom van de staat.
Tekst overgenomen uit “Kasteel van Melfi” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Het kasteel werd eind 11e eeuw door de Normandiërs gebouwd op een strategische locatie die dient als poort tussen Campanië en Apulië. De ligging was essentieel om zich te verdedigen tegen aanvallen van buitenaf en als toevluchtsoord voor Normandische bondgenoten. Het bouwwerk was tijdens de Normandische periode het toneel van verscheidene "historische" gebeurtenissen.
In Melfi, de residentiële zetel van het graafschap Apulië (Contea di Puglia), werden vijf oecumenische concilies gehouden, georganiseerd door vijf verschillende pausen tussen 1059 en 1137. In de zomer van 1059 verbleef paus Nicolaas II op de vesting: op 24 juni sloot hij een akkoord met graaf Robert Guiscard en prins Richard I van Capua, ter voorbereiding van het Eerste Concilie van Melfi, dat hij daar van 3 tot 25 augustus vierde en waarbij hij uiteindelijk de Normandische veroveringen erkende via het Concordaat van Melfi. De paus benoemde Robert Guiscard tot hertog van Apulië en Calabrië, en de stad Melfi werd bij die gelegenheid tot hoofdstad van zijn hertogdom verheven. Guiscard had zijn eerste vrouw Alberada van Buonalbergo verstoten om te trouwen met de Longobardische prinses Sikelgaita van Salerno.
Op het kasteel werden nog meer synodes gehouden: vanaf 1 augustus 1067 leidde paus Alexander II het Tweede Concilie van Melfi en ontving hij de Longobardische prins Gisulf II van Salerno, alsook Robert Guiscard en diens jongere broer Roger I. Het Derde Concilie van Melfi, in 1089 door paus Urbanus II bijeengeroepen, hield zich bezig met kerkelijke wetgeving en de verhouding tot de Griekse Kerk; in 1101 riep Paschalis II het Vierde Concilie van Melfi bijeen, en ten slotte vierde Innocentius II in 1137 het Vijfde Concilie van Melfi, het laatste in de reeks. Ook in 1130 organiseerde tegenpaus Anacletus II, die het Normandische koninkrijk Sicilië stichtte, een Concilie van Melfi, dat echter niet door de Kerk werd erkend.
Bij de komst van het huis Hohenstaufen in 1194 hechtte keizer Frederik II groot belang aan het Castello di Melfi en beval hij verscheidene aanpassingen.
Machinaal vertaald uit “Castle of Melfi” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →