Italië · 11e eeuw
Castle of Moncalieri staat op plaats 1.749 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 126 van de 555 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1100, en daarmee ouder dan 85% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 439 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.207 keer geopend, meer dan 72% van de atlas. Volgens Wikidata telde het monument in 2022 zo’n 13.000 bezoekers. Binnen 25 km staan nog 10 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Turijn, 9 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het Kasteel van Moncalieri (Italiaans: Castello di Moncalieri) is een paleis in Moncalieri (metropolitane stad Turijn), Piëmont, in Noord-Italië. Het is een van de Residenties van het Koninklijk Huis van Savoye die in 1997 door UNESCO als werelderfgoed werden erkend.
De eerste structuur was een burcht, gebouwd door Thomas I van Savoye rond 1100 op een heuvel om de belangrijkste zuidelijke toegang tot Turijn te beheersen. Halverwege de 15e eeuw maakte Yolande van Valois, echtgenote van hertog Amadeus IX, er een lustslot van. Architect Carlo di Castellamonte breidde het bouwwerk aanzienlijk uit, en de interieurs werden door hem en andere lokale kunstenaars heringericht.
Het kasteel was het toneel van het huwelijk tussen Maria Vittoria Francesca van Savoye en de prins van Carignano. Ook trouwde er in 1781 Maria Carolina van Savoye per volmacht met Anton van Saksen.
Het was het toneel van de dood van Maria Antonietta van Spanje in 1785; zij was de echtgenote van Victor Amadeus III van Sardinië. Victor Amadeus zelf stierf er later, in 1796.
Het kasteel werd veelvuldig door de Savoyaarden gebruikt en was in 1798 het eerste kasteel dat door het Franse leger werd bezet, dat het tot 1814 behield. Teruggegeven aan Victor Emanuel I en later aan diens verre neef Karel Albert van Sardinië, prins van Carignano, werd het de residentie van jonge prinsen van de familie die hier hun opleiding kregen. Koning Victor Emanuel II gaf er de voorkeur aan boven het Koninklijk Paleis van Turijn en liet talrijke vertrekken naar zijn smaak inrichten. In 1849 werd vanuit dit paleis de beroemde Proclamatie van Moncalieri uitgevaardigd, geschreven door Massimo d'Azeglio en ondertekend door de koning.
Het paleis werd later gebruikt door de koninginnen-moeder en de koninklijke prinsessen. Sinds 1921 is het de zetel van het 1e Bataljon van de Carabinieri, maar de historische vertrekken kunnen vrij worden bezocht.
Op 5 april 2008 brak in het kasteel brand uit, waarbij een van de torens en de proclamatiezaal beschadigd raakten.
De huidige structuur van het kasteel heeft de vorm van een naar het zuiden gerichte hoefijzer, met vier massieve vierkante torens op elke hoek. De zijvleugels tellen vijf verdiepingen, hebben bakstenen muren en robuuste steunberen. Twee andere kleinere gebouwen lopen parallel aan de zijvleugels en vormen twee binnenplaatsen.
Machinaal vertaald uit “Moncalieri Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →