Kasteel van Puilaurens

Het Kasteel van Puilaurens (Frans: Château de Puilaurens, Occitaans: Castèl de Puèglhaurenç) is een kasteel in de Franse gemeente Puilaurens. Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 1902. Het was een van de laatste kathaarse bolwerken samen met het kasteel van Quéribus. Sinds 2026 is het Unesco-werelderfgoed.

Tekst overgenomen uit “Kasteel van Puilaurens” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het kasteel ligt op de Mont Ardu. Deze naam duikt voor het eerst op in 958, in een oorkonde waarin Lotharius de schenking bevestigt van Sunifred II, graaf van Urgell en heer van Fenouillèdes, aan de abdij van Saint-Michel-de-Cuxa, van het proosdij Puilaurens, dat de vallei van de Boulzane, ofwel de vallei van Sainte-Croix, omvat. Het document vermeldt ook de aanwezigheid van een Saint-Laurentkerk, die als versterkte en op een heuvel gelegen schuilplaats uit de Karolingische periode diende.

De eerste bekende kastelein van Puilaurens is Pierre Catala, die in 1217 als getuige optreedt in de akten van Guillaume de Peyrepertuse. In 1229 voerde Guillaume de Peyrepertuse het bevel over het kasteel van Puilaurens, en in 1242 was het in handen van Roger Catala, zoon van Pierre.

Naast het kasteel werd er een dorp omheen gebouwd, waardoor Puilaurens een kasteelstad werd.

Het kasteel is vooral bekend als toevluchtsoord tijdens de Albigenzenkruistocht. In 1240 vond een vrouw genaamd Saurine Rigaud, inwoonster van Fanjeaux en catharen-gelovige, onderdak in Puilaurens, waar zij twaalf monniken ontmoette, onder wie acht vrouwen.

In 1242 verbleef er de Katharen-diaken van Fenouillèdes, Pierre Paraire. Van 1245 tot 1246 werden er verscheidene Perfecti gehuisvest.

Rond 1250 kwam het kasteel in handen van de Franse kroon. Bij een brief van augustus 1255 gaf Lodewijk IX van Frankrijk de seneschalk van Carcassonne opdracht het kasteel te versterken. Deze werken luiden de verschijning in van het kasteel zoals we het vandaag kennen. Sint-Lodewijk liet het versterken om de Languedoc te verdedigen tegen invallen vanuit Aragón. Door het verdrag van Corbeil van 1258 werd het kasteel een van de forten aan de rijksgrens, tegenover Aragón.

Daarna wordt het een van de "vijf zonen van Carcassonne", samen met de kastelen van Quéribus, Peyrepertuse, het Château de Termes en het Château d'Aguilar, alle gelegen op de top van "onneembare" rotstoppen.

Machinaal vertaald uit “Château de Puilaurens” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Kasteel van Puilaurens staat op plaats 1.083 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 88 van de 525 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1201, en daarmee ouder dan 77% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 861 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 6.221 keer geopend, meer dan 88% van de atlas. Volgens Wikidata telde het monument in 2019 zo’n 22.000 bezoekers. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Perpignan, 50 km verderop. Dit is een van de 18 bouwwerken op de regiokaart het land van de katharen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗