Catharinapaleis (Poesjkin)

Het Catharinapaleis (Russisch: Екатерининский дворец, Jekaterininskij dvorets) werd gebouwd als zomerresidentie voor de Russische tsarina Catharina de Grote. Het is gelegen in Poesjkin (vóór 1917 Tsarskoje Selo, "Tsarendorp", geheten), circa 25 km ten zuiden van Sint-Petersburg.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden alle gebouwen moedwillig verwoest door Duitse militairen, toen zij zich terugtrokken na het mislukte beleg van Leningrad. Voordat het echter zover was gekomen, was het grootste deel van de waardevolle inboedel in veiligheid gebracht door Russische archivarissen, behalve de zgn. Barnsteenkamer. Deze werd door de nazi's weggevoerd en is sindsdien verdwenen. Na deze oorlog is het paleis geleidelijk aan herbouwd en was op tijd voltooid voor de viering van het 300-jarige bestaan van de stad Sint-Petersburg in 2003. De barnsteenkamer was toen open.

Het paleis is bekend om zijn grote balzaal, met een prachtig beschilderd plafond en talrijke onderscheidend gedecoreerde kleinere kamers, inclusief de gereconstrueerde Barnsteenkamer. Opvallend zijn ook de grote kachels met Delfts blauwe betegeling. Het paleis is ontworpen door de Italiaanse architect Bartolomeo Rastrelli in een weelderige rococostijl, die Catharina de Grote echter niet beviel. Voor haar persoonlijke bewoning liet zij een bescheiden gebouw neerzetten in Griekse stijl. In het park ligt het kleinere Alexanderpaleis.

Het paleis is tegenwoordig opengesteld voor bezoek. Men kan de zalen bezichtigen en ook de uitgebreide collectie kunstvoorwerpen (zoals boeken, porselein, stoelen en kleding).

Tekst overgenomen uit “Catharinapaleis (Poesjkin)” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Na de Grote Noordse Oorlog verwierf Rusland de boerderij die Saari Mojs (een hoge plaats) of Sarskaja Myza werd genoemd, gelegen op een heuvel van 65 m hoogte. In 1710 schonk Peter de Grote het landgoed aan zijn vrouw Catharina I; het bijbehorende dorp werd aanvankelijk Sarskoje Selo genoemd, en uiteindelijk Tsarskoje Selo (het dorp van de tsaar). In 1723 verving het Stenen Paleis van Catharina I, ontworpen door Johann Friedrich Braunstein en gebouwd door Johann Ferster, het oorspronkelijke houten huis. Dit was een gebouw van twee verdiepingen met zestien kamers, waarbij de statievertrekken waren afgewerkt in gepolijst alabast, terwijl de bovenverdieping was voorzien van gobelinwandtapijten.

Het zuidoostelijke deel van het landgoed omvatte een tuin, ontworpen door Jan Roosen, met terrassen, stenen trappen, parterres, priëlen met latwerk en vijvers, terwijl aan de andere kant van het landgoed een dierentuin was gelegen.

Tijdens de regering van Peter de Grotes dochter, keizerin Elizabeth, ontwierp Michail Zemtsov een nieuw paleis en begon het werk in 1744. In 1745 breidde Zemtsovs leerling Andrei Kvasov, samenwerkend met Savva Chevakinski, het paleis uit tot een lengte van 300 m. Dit omvatte een Middenhuis, twee zijvleugels, een kapel en de Conservatoriumzaal, alle verbonden door vier galerijen met hangende tuinen. Vervolgens ondernam Bartolomeo Rastrelli in 1751 een grote herbouw, waarbij hij verschillende gebouwen integreerde en het paleis zijn kenmerkende sneeuwwitte zuilen, hemelsblauwe muren met verguld stucwerk, kapelkoepels en beelden gaf, waarvoor bijna 100 kg goud nodig was.

Rastrelli's interieurs waren gebaseerd op een barokke stijl. Beeldhouwer Johann Franz Dunker, meesterverguller Leprince en interieurschilder Giuseppe Valeriani behoorden tot de vooraanstaande kunstenaars die eraan meewerkten. Andere opmerkelijke vertrekken waren de Chinese Kamer met haar porselein en Coromandel-lakpanelen, de Portrettenzaal, de Lichtgalerij en de Barnstenen Kamer met de barnstenen panelen van Andreas Schlüter, terwijl 5 voorvertrekken in verbinding stonden met de Grote Zaal, die 860 vierkante meter mat.

Machinaal vertaald uit “Catherine Palace” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Catharinapaleis (Poesjkin) staat op plaats 123 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 3 van de 145 die de atlas in Rusland in kaart brengt. Gebouwd in 1717, en daarmee ouder dan 21% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 556 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 17.761 keer geopend, meer dan 96% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 16 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Sint-Petersburg, 26 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗