Kasteel van Pourtalès

Het Kasteel van Pourtalès (Frans: Château de Pourtalès) is een kasteel in de Franse stad Straatsburg. Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 1984.

Tekst overgenomen uit “Kasteel van Pourtalès” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het Château de Pourtalès werd rond 1750 gebouwd als klein landhuis in de wijk Robertsau door Joseph Guérault, destijds aannemer van de werken van de koning belast met de bouw van de vestingwerken van Straatsburg. In 1802 kocht baron Paul-Athanase Renouard de Bussierre, afkomstig uit een rijke industriële familie uit Straatsburg, het huis en breidde het landhuis uit tot een sierlijk kasteel. Tussen 1870 en 1914 was het kasteel de residentie van gravin Mélanie de Pourtalès (geboren de Bussière) en haar echtgenoot, graaf Edmond de Pourtalès (een zoon van de Zwitserse bankier en kunstverzamelaar graaf James-Alexandre de Pourtalès). Gravin Mélanie, een bekende Franse salonnière en hofdame van keizerin Eugénie, was het enige overlevende kind van baron Alfred Renouard de Bussière, hoofd van de Koninklijke Munt van Parijs.

Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870 liep het kasteel brandschade op. Tot de vooraanstaande gasten van het kasteel behoorden leden van de Europese adel en de kunstwereld, waaronder Albert Schweitzer, Franz Liszt, Napoleon III en zijn echtgenote keizerin Eugénie, de prinsen van België en Rusland, Lodewijk I van Beieren, de groothertog van Baden en prinses Metternich.

Na de dood van gravin Mélanie in 1914 werd het kasteel geërfd door haar jongste dochter, Agnès de Pourtalès, die getrouwd was met Henri, markies de Löys-Chandieu (die vóór haar huwelijk met baron Sackville verloofd was geweest met Victoria Sackville-West).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het bezet door de Duitsers en later bevrijd door de Amerikanen. De eigenaars van het kasteel sloten het pand in 1939, en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het door de Duitsers geconfisqueerd en gebruikt om hooggeplaatste officieren te huisvesten, voordat het na de oorlog kort werd bezet door de geallieerde strijdkrachten. Na de oorlog was het korte tijd de locatie van een Oost-Europese universiteit, maar het werd opnieuw gesloten na de bouw van de Berlijnse Muur.

In 1972 werd het bijna instortende kasteel gekocht door Walter Leibrecht, oprichter van de Schiller International University, om er studenten van de universiteit te huisvesten.

Machinaal vertaald uit “Château de Pourtalès” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Kasteel van Pourtalès staat op plaats 4.051 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 333 van de 456 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in 1800, en daarmee ouder dan 12% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 468 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗