Erivan Fortress

Erivan Fortress, ofwel Yerevan Fortress (Armeens: Երևանի բերդը; Yerevani berdë; Perzisch: قلعه ایروان, Ghaleh-ye Iravân; Russisch: Эриванская крепость, E'rivanskaja krepost') was een 16e-eeuwse vesting in Jerevan.

De vesting werd gebouwd tijdens de Ottomaanse overheersing, in 1582-83, door Serdar Ferhat Pasha. De vesting werd in 1679 door een aardbeving verwoest. Na de aardbeving vroeg de Safavidische gouverneur van Erivan, Zal Khan, de sjah om hulp bij de wederopbouw van Erivan, inclusief de vesting en het paleis van de Sardars.

In 1853 werd de vesting door een nieuwe aardbeving verwoest. In 1865 werd het terrein van de vesting gekocht door Nerses Tairyants, een koopman van het eerste gilde. Later, in de jaren 1880, bouwde Tairyants een brandewijnfabriek in het noordelijke deel van de vesting.

De vesting werd in de jaren 1930, tijdens de Sovjetheerschappij, volledig gesloopt, hoewel delen van de verdedigingsmuren nog altijd bestaan.

De vesting van Erivan werd beschouwd als een kleine, van de stad gescheiden nederzetting. Zij was door een grote, onbebouwde ruimte van de stad afgescheiden. De vesting was rechthoekig met een omtrek van ongeveer 1.200 meter (4.000 ft). Ze was aan drie zijden ommuurd; aan de vierde (westelijke) zijde werd zij begrensd door de kloof van de rivier de Hrazdan. De kloof aan het noordwestelijke deel van de vesting had een diepte van 300 sazhen (640 meter). Omdat zij als ontoegankelijk werd beschouwd, was zij niet ommuurd. De aarden wal gold als muur.

De vesting van Erivan had drie poorten in haar dubbele muurlinie: Tabriz, Shirvan en Korpu. De muren hadden torens, zoals oude oosterse kastelen. Elke muur had een ijzeren poort, en elke poort had haar eigen wacht. Het garnizoen telde ongeveer 2.000 soldaten. Binnen de vesting stonden 800 huizen. De vaste bewoners van de vesting waren uitsluitend plaatselijke moslims. Hoewel Armeniërs overdag op de markten mochten werken, moesten zij hun woningen 's nachts afsluiten en terugkeren naar hun huizen in Shahar (de hoofdstad).

Het paleis lag in het noordwestelijke deel van de vesting. Het paleis hing boven de kloof van de Hrazdan. Het was een vierkant, breed gebouw met vele vertrekken. De harem was een van de grootste vertrekken, 61 meter (200 ft) lang en 38 meter (125 ft) breed. Zij was onderverdeeld in vele kamers en gangen.

Machinaal vertaald uit “Erivan Fortress” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Erivan Fortress staat op plaats 1.446 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 6 van de 28 die de atlas in Armenië in kaart brengt. Gebouwd in 1582, en daarmee ouder dan 36% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 755 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.320 keer geopend, meer dan 70% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 7 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Jerevan, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗