Luxemburg · 12e eeuw
Slot Erpeldingen staat op plaats 5.557 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 31 van de 49 die de atlas in Luxemburg in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1200, en daarmee ouder dan 75% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 763 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 33 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Luxemburg, 28 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Slot Erpeldingen is gelegen in de gelijknamige plaats Erpeldingen in het Groothertogdom Luxemburg. Het werd in de 12e eeuw als waterburcht gebouwd. De geschiedenis van het kasteel is nauw verbonden met zijn bewoners. Van 1464 tot 1691 regeerde de familie Gondersdorf op het kasteel en vervolgens van 1691 tot 1840 de familie Prel. Van 1840 tot 1882 was het kasteel in bezit van de kerk en werd het tot 1858 bewoond door pastoor Joseph Kalbersch. In die tijd werd het kasteel dan ook als kerk gebruikt.
In 1882 kwam het kasteel in het bezit van de Nederlandse familie Keun, die het weer als kasteel ging gebruiken. Als tegenprestatie kreeg het dorp een nieuwe kerk, een pastorie en een kerkhof door de familie geschonken. Het kasteel bleef tot 1983 privé bezit en werd in dat jaar door de Staat Luxemburg aangekocht. Sinds 1987 is in het slot het gemeentehuis van Erpeldingen ondergebracht.
Tekst overgenomen uit “Slot Erpeldingen” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
In de 12e eeuw stond er blijkbaar al een toren en een houten vesting op de plaats van het huidige kasteel. In de 13e eeuw bouwden Frederic en Gerard d'Erpeldange, de eerste heren van Erpeldange, een versterkt stenen kasteel dat de vallei bewaakte op het punt waar de rivier de Sûre samenkomt met de Alzette. Het bezit ging achtereenvolgens over naar de graven van Vianden, en de families Brandenburg-Outscheid en von Moestroff-Kerpen. Via een huwelijk erfde de familie Gondersdorf het kasteel en verbouwde het in 1630 tot een luxueuze residentie voor hun dochter. In 1677 werd het geërfd door Charles François baron de Failly de Sancy en Marie Marguerite de Giraldin.
Tegen die tijd had het geen militaire waarde meer, aangezien een rustig park de verdedigingswerken had vervangen. In de 19e eeuw werd het door de familie Prel verlaten en als pastorie gebruikt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog liep het kasteel schade op door het gebruik ervan, eerst door de Duitsers en later door Amerikaanse troepen. Het kasteel wisselde meermaals van eigenaar tot het in 1983 door de staat werd verworven. Sinds 1987 zijn er de bestuurskantoren van de gemeente gehuisvest. Het gebouw bevat nog steeds twee fraaie renaissance-schoorsteenmantels.
Machinaal vertaald uit “Erpeldange Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →