Fort Alexander I

Fort Alexander, ook wel Fort Alexander I of Pestfort genoemd (Russisch: Форт Александр Первый, Fort Aleksandr Perviy, of Чумный форт, Tsjoemny fort, Engels: "Plague fort"), is een zeefort op een kunstmatig eiland in de Finse Golf bij Kronstadt, een van de zeeforten van de vesting Kronstadt. Van 1899 tot 1917 huisvestte het fort een onderzoekslaboratorium voor pest en andere bacteriële ziekten.

Sinds de stichting van Sint-Petersburg in 1703 waren de vaarwegen in de Finse Golf van strategisch belang voor Rusland. Peter I initieerde de bouw van forten in de Finse Golf en gaf opdracht tot de aanleg van de eerste militaire installatie op het eiland Kotlin, Fort Kronsjlot, in 1704. Gedurende de twee daaropvolgende eeuwen bleef Rusland het gebied versterken.

Louis Barthélemy Carbonnier d'Arsit de Gragnac (ook wel Lev Lvovitsj Carbonnier) maakte het eerste ontwerp voor Fort Alexander. Eerder had hij de wederopbouw in 1827 van een andere militaire installatie in de Finse Golf, Fort Citadel (later Fort Peter I), gepland. Na Carbonniers overlijden in 1836 herzag Jean Antoine Maurice (ook wel Moris Goegovitsj Destrem), een Russisch militair ingenieur van Franse afkomst, het plan voor een nieuw fort. De bouw begon in 1838 onder toezicht van een andere Russische militaire ingenieur, Michail von der Weide. De bouwers dreven 5535 palen, elk 12 meter lang, in de zeebodem om de grond te versterken.

Vervolgens bedekten zij de palen met een laag zand, een laag betonblokken en een laag granieten platen. Het metselwerk van het fort kreeg een granieten bekleding. Keizer Nicolaas I nam het fort officieel in gebruik op 27 juli 1845; het werd vernoemd naar zijn broer, keizer Alexander I.

Het ontwerp van het fort lijkt sterk op dat van Fort Boyard in Frankrijk. Het is een ovaal gebouw met een binnenplaats in het midden. Het gebouw meet 90 bij 60 meter en telt drie verdiepingen. De totale vloeroppervlakte bedraagt meer dan 5000 vierkante meter. In totaal was het fort groot genoeg voor een garnizoen van maximaal 1000 man. Er zijn 103 kanonpoorten, met extra ruimte op het dak voor 34 stukken geschut.

De taak van het fort was het bewaken van de Baltische vaarroute naar Sint-Petersburg, ten zuiden van de marinebasis Kronstadt op Kotlin, samen met Fort Peter I, Fort Risbank (later Fort Pavel I), Fort Kronsjlot en de kustbatterij Fort Constantin.

Machinaal vertaald uit “Fort Alexander (Saint Petersburg)” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Fort Alexander I staat op plaats 3.284 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 85 van de 145 die de atlas in Rusland in kaart brengt. Gebouwd in 1845, en daarmee ouder dan 9% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 607 bouwwerken in de atlas die uit de 19e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 3.663 keer geopend, meer dan 79% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 7 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Sint-Petersburg, 34 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗