Fort Alexander I

Fort Aleksander, znany też jako Fort Aleksander I lub Fort Dżumy (ros. Форт Александр Первый, Fort Aleksandr Perwyj, lub ros. Чумный форт, Czumnyj fort, ang. „Plague fort”), to fort morski na sztucznej wyspie w Zatoce Fińskiej niedaleko Kronsztadu, jeden z fortów morskich Twierdzy Kronsztad. Od 1899 do 1917 roku w forcie mieściło się laboratorium badawcze zajmujące się dżumą i innymi chorobami bakteryjnymi.

Od chwili powstania Sankt Petersburga w 1703 roku szlaki wodne w Zatoce Fińskiej miały strategiczne znaczenie dla Rosji. Piotr I zapoczątkował budowę fortów w Zatoce Fińskiej i nakazał wzniesienie pierwszej instalacji wojskowej na wyspie Kotlin, Fortu Kronszlot, w 1704 roku. W ciągu kolejnych dwóch stuleci Rosja kontynuowała fortyfikowanie tego obszaru.

Louis Barthelemy Carbonnier d'Arsit de Gragnac (zwany też Lwem Lwowiczem Carbonnierem) sporządził wstępny projekt Fortu Aleksander. Wcześniej zaplanował on rekonstrukcję z 1827 roku innej instalacji wojskowej w Zatoce Fińskiej, Fortu Cytadela (później Fortu Piotra I). Po śmierci Carbonniera w 1836 roku Jean Antoine Maurice (zwany też Morisem Gugowiczem Destremem), rosyjski inżynier wojskowy francuskiego pochodzenia, poprawił plan nowego fortu. Budowę rozpoczęto w 1838 roku pod nadzorem innego rosyjskiego inżyniera wojskowego, Michaiła von der Veide. Budowniczowie wbili w dno morskie 5535 pali, każdy o długości 12 metrów, aby wzmocnić grunt.

Następnie pokryli pale warstwą piasku, warstwą bloków betonowych i warstwą płyt granitowych. Ceglana konstrukcja fortu otrzymała granitowe oblicowanie. Cesarz Mikołaj I oficjalnie oddał fort do użytku 27 lipca 1845 roku; fort nazwano na cześć jego brata, cesarza Aleksandra I.

Konstrukcja fortu jest zbliżona do Fortu Boyard we Francji. Jest to owalna budowla z dziedzińcem pośrodku. Budynek ma wymiary 90 na 60 metrów i trzy kondygnacje. Łączna powierzchnia użytkowa przekracza 5000 m². W sumie fort był na tyle duży, by pomieścić garnizon liczący do 1000 ludzi. Znajduje się w nim 103 otwory działowe, a dodatkowa przestrzeń na dachu przeznaczona była na 34 działa.

Zadaniem fortu było strzeżenie bałtyckiego szlaku wodnego do Sankt Petersburga na południe od bazy morskiej Kronsztad na wyspie Kotlin, wraz z Fortem Piotra I, Fortem Risbank (później Fortem Pawła I), Fortem Kronszlot oraz baterią nadbrzeżną Fort Konstantin.

Fort nigdy nie uczestniczył w żadnych działaniach wojennych.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Alexander (Saint Petersburg)” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Fort Alexander I zajmuje 3284. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 85. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania — 1845, wcześniejsza niż u 9% datowanych obiektów atlasu — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3663 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 79% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 7 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Petersburg, 34 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗