Waterfort (Sint Eustatius)

Het Waterfort of Fort Amsterdam is een fort aan de zuidwestkust van Sint Eustatius waarvan slechts ruïnes zijn overgebleven. Het is een van de zestien bekende forten op Sint Eustatius en wordt door zeestroming en branding bedreigd.

Het fort bewaakte de ingang van de Oranjebaai van Sint Eustatius, waar schepen goederen aanvoerden voor de pakhuizen in de benedenstad.

Het fort werd aan het eind van de 17e eeuw gebouwd om de kustlijn te beschermen. Vanaf hier konden schepen in de baai worden geraakt. Het fort beschikte na voltooiing over zestien kanonnen. Het werd echter zelden als defensiewerk gebruikt en raakte in verval. Het slavenhuis dat in het fort werd gebouwd, groeide sinds de jaren 1720 uit tot de belangrijkste slavernijlocaties die er op het eiland zijn geweest.

Nadat de handel in slaafgemaakten aan het eind van de 18e eeuw minder lucratief was geworden, werd het fort weer gebruikt voor militaire doeleinden. Sindsdien werd het Fort Amsterdam genoemd. Er werden toen grote hoeveelheden buskruit en kanonnen opgeslagen. Vanaf het begin van de 19e eeuw werd het fort niet meer gebruikt.

Tekst overgenomen uit “Waterfort (Sint Eustatius)” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Waterfort (Sint Eustatius) staat op plaats 7.428 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 171 van de 201 die de atlas in Nederland in kaart brengt. Gebouwd in 1724, en daarmee ouder dan 20% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 556 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 2 andere bouwwerken uit de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗