Brazilië · 20e eeuw
Het Forte de Copacabana staat op plaats 714 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 2 van de 78 die de atlas in Brazilië in kaart brengt. Gebouwd in 1908, een van de 161 bouwwerken in de atlas die uit de 20e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 5.764 keer geopend, meer dan 88% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 17 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Rio de Janeiro, 9 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het Forte de Copacabana, in Rio de Janeiro is een militaire basis op een schiereiland aan het zuidelijke uiteinde van het strand van Copacabana. De basis is open voor het publiek en is omgebouwd tot de site van het Museu Histórico do Exército, het museum van de geschiedenis van de krijgsmacht. Op het schiereiland bevindt zich ook het oude fort van Copacabana.
Tekst overgenomen uit “Forte de Copacabana” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Het fort is gebouwd op een landtong waar oorspronkelijk een kleine kapel stond met een replica van het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Copacabana, de patrones van Bolivia. In 1908 begon het Braziliaanse leger op de landtong een modern kustverdedigingsfort te bouwen, ter bescherming van zowel het strand van Copacabana als de toegang tot de haven van Rio de Janeiro. Het fort, voltooid in 1914, bestaat uit twee gepantserde koepels, waarvan de ene een paar 305 mm (12 inch) Krupp-kanonnen bevat en de andere een paar 190 mm (7+1⁄2 inch) Krupp-kanonnen.
De naam van de toren met de 305mm-kanonnen is "Duque de Caxias", en de kanonnen heten "Barroso" en "Osório". Deze koepel bevindt zich achter en boven die met de 190 mm-kanonnen, zodat hij daaroverheen kan vuren. De 305 mm Krupp-kanonnen konden een granaat van ongeveer 445 kg (981 lb) tot een afstand van 23 km (14 mi) afvuren. De koepel met de 190 mm-kanonnen heet "André Vidal". Deze kanonnen konden vuren van 200 m (220 yd) tot 18,2 km (11,3 mi).
Het fort heeft ook twee kleine intrekbare kazematten op de flanken, elk met een 75 mm (3 inch) snelvurend kanon met een 180°-draaibereik en een bereik van 7 km (4,3 mi). In tegenstelling tot de grote Krupp-kanonnen staan deze 75 mm-kanonnen niet meer op hun plaats. De noordelijke kazemat heet "Antônio João" en de zuidelijke kazemat "Ricardo Franco".
Op 5 juli 1922 vormde het fort het middelpunt van de opstand van de 18 van Fort Copacabana. Het was de eerste opstand van de tenentistabeweging, in de context van de Braziliaanse Oude Republiek. De opstandige officieren richtten de kanonnen van het fort op Rio de Janeiro. Om de opstand neer te slaan, liet de regering de slagschepen São Paulo en Minas Geraes aanrukken. Op 6 juli bombardeerde de São Paulo het fort, met vijf salvo's en minstens twee treffers; het fort gaf zich een half uur later over. De Minas Geraes vuurde niet.
Brazilië hief zijn kustartillerietak in 1987 op. Op dat moment deactiveerde het leger het fort, althans wat zijn rol als kustartilleriepost betrof.
Machinaal vertaald uit “Fort Copacabana” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →