Forte de São Lourenço

Forte de São Lourenço (Nederlands: Fort van de Heilige Laurentius) is een fort op Itaparica, Bahia, Brazilië. Het ligt op een strategisch punt in het noorden van het eiland Itaparica, op een plek die begin 17e eeuw voor de walvisvaart werd gebruikt. De Nederlanders bouwden er tijdens de Nederlandse bezetting van Brazilië (1630-1654) een kleine aarden versterking; deze werd door de Portugezen begin 18e eeuw herbouwd in de huidige vorm. Het fort werd in 1823 gebruikt door Braziliaanse troepen tijdens de Braziliaanse onafhankelijkheidsstrijd; sindsdien is het in bezit van de Braziliaanse marine. De Forte de São Lourenço werd in 1938 als federaal historisch bouwwerk erkend.

Machinaal vertaald uit “Forte de São Lourenço” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Forte de São Lourenço staat op plaats 7.217 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 42 van de 80 die de atlas in Brazilië in kaart brengt. Gebouwd in 1647, en daarmee ouder dan 28% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 626 bouwwerken in de atlas die uit de 17e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 12 andere bouwwerken uit de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗