Finland · 18e eeuw
Fortress of Lappeenranta staat op plaats 3.990 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 19 van de 26 die de atlas in Finland in kaart brengt. Gebouwd in 1721, en daarmee ouder dan 19% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 685 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.723 keer geopend, meer dan 65% van de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Lappeenranta Fortress (Fins: Lappeenrannan linnoitus) is een vesting in Lappeenranta, Finland.
In 1649, na een bezoek aan Vipuri, besloot de gouverneur-generaal van Finland, Per Brahe de Jongere, een nieuwe stad te stichten nabij de waterwegen. Het bestemmingsplan werd in 1649 opgesteld door Erik Nilsson Aspgren.
Op 20 september 1652 besloot de Rijksdag van Stockholm speciale rechten aan Lappeenranta te verlenen. Begin 1653 droeg Erik Nilsson Aspgren de speciale rechten over aan gouverneur Johann Rosenhan.
Na de Vrede van Nystad, in de herfst van 1721, stelde Zweden een grenscommissie in onder leiding van Axel Löwen, generaal en staatsraad. In 1722 richtte Axel Löwen een klein garnizoen op om de grensoversteek en de terugkeer van vluchtelingen te waarborgen. Axel Löwen, Johann Henrik Friesenheim en Brent-Olof Stockenberg besloten daarop Lappeenranta te versterken. Om de bitumenhandel van Lappeenranta te beveiligen, werden kuilen en Spaanse ruiters aangelegd en werden 112 soldaten gestuurd om de handelspost te beschermen. In 1723 werden de gebroeders Carl Friedrich en Anders Johann Nordenberg samen met Jacob Johann Faber gekozen om het kasteel te ontwerpen. Het grootste deel van de bouwwerkzaamheden vond plaats tussen 1722 en 1728.
Toen de Hoedenpartij eind jaren 1730 aan de macht kwam, kende zij extra middelen toe voor de uitbreiding van de vestingwerken, onder leiding van Adam Reinhardt Bruno. De vestingwerkzaamheden werden echter stopgezet door de Russisch-Zweedse Oorlog van 1741-1743.
Bij het begin van de Russische heerschappij werden de grensregimenten vaak vervangen. De vestingwerken van Lappeenranta werden in de jaren 1750 herbouwd. In de jaren 1790 kwam het kasteel onder bevel van Alexander Soevorov, die het verder ontwikkelde als onderdeel van het vestingstelsel van Zuidoost-Finland. Tijdens de Russisch-Zweedse Oorlog werd de Saimaa-vloot het derde garnizoen van Lappeenranta.
In 1785 werd tijdens het Russische tijdperk ook de orthodoxe kerk van Lappeenranta gebouwd, waarmee zij de oudste orthodoxe kerk van Finland is.
Na de Finse Burgeroorlog richtte de Witte Garde (Finland) het gevangenkamp Lappeenranta bij het kasteel op, berucht om de willekeurige executies die er plaatsvonden. Dit kamp telde bijna 3.000 gevangenen van de Rode Garde, van wie er ongeveer 500 werden geëxecuteerd.
Machinaal vertaald uit “Lappeenranta Fortress” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →