Fortress St. George

Het kasteel van Sint-Joris (Grieks: Κάστρο Αγίου Γεωργίου), kasteel van Cephalonië (Κάστρο Κεφαλληνίας), of eenvoudigweg Kastro (Κάστρο, letterlijk 'vesting') was een versterkte nederzetting die vanaf de middeleeuwen tot de 18e eeuw de hoofdplaats was van het eiland Cephalonië, Griekenland. De plek ligt tegenwoordig nabij Peratata.

Het kasteel ligt op een 320 meter hoge kalkstenen heuvel in het zuidwesten van Cephalonië, net ten oosten van het huidige dorp Kastro en ongeveer 7 kilometer ten zuidoosten van de huidige hoofdstad van het eiland, Argostoli. De plek heeft strategisch belang, omdat ze het zuidwestelijke deel van het eiland domineert, met de vruchtbare vallei van Livatho en de baai van Livadi, de belangrijkste ankerplaats van het eiland.

Het kasteel wordt voor het eerst vermeld in 1085, toen het zonder succes belegerd werd door de Italo-Normandiërs onder Roger Borsa, tijdens de invasie van het Byzantijnse Rijk. De Normandiërs leden zware verliezen door malaria en zelfs Rogers vader, Robert Guiscard, stierf in die tijd op het eiland. In 1099 wordt ook een aanval vermeld van een Pisaanse vloot onder Dagobert van Pisa, op weg naar het Heilige Land, maar het kasteel wist hun aanvallen te weerstaan. In 1125 of 1126 werd het kasteel veroverd door een Venetiaanse vloot, een gebeurtenis die keizer Johannes II Komnenos dwong de privileges die in 1082 aan de Venetianen waren verleend, opnieuw te bevestigen.

De Venetianen namen ook de relieken van Donatus van Euroea mee, die werden bijgezet in de kerk van Santa Maria e San Donato op Murano. De moslimgeograaf al-Idrisi bezocht het eiland en de kasteelstad in het midden van de 12e eeuw en beschreef beide als bloeiend.

Het kasteel werd vernoemd naar Sint-Joris, blijkbaar naar aanleiding van een klein kerkje binnen het oorspronkelijke Byzantijnse kasteel, maar krijgt deze naam voor het eerst in een document uit 1264, en opnieuw in 1325, toen Johan van Gravina op het eiland campagne voerde om het bezit op te eisen van het paltsgraafschap Cephalonië en Zakynthos. Tijdens de late 14e en vroege 15e eeuw wordt het kasteel vermeld als residentie van de familie Tocco, heersers van het paltsgraafschap en van het despotaat Epirus op het vasteland. Onder de Tocco werd het kasteel herbouwd en uitgebreid, om zijn nieuwe functie als zetel van een leenhof te vervullen.

Machinaal vertaald uit “Castle of Saint George, Cephalonia” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Fortress St. George staat op plaats 4.860 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 69 van de 134 die de atlas in Griekenland in kaart brengt. Gebouwd in 1085, en daarmee ouder dan 88% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 325 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.400 keer geopend, meer dan 58% van de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗