Griekenland · 14e eeuw
Ioannina Castle staat op plaats 1.396 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 29 van de 133 die de atlas in Griekenland in kaart brengt. Gebouwd in 1378, en daarmee ouder dan 53% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 758 bouwwerken in de atlas die uit de 14e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 3.428 keer geopend, meer dan 81% van de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Ioannina, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Ioannina (Grieks: Κάστρο Ιωαννίνων) is de versterkte oude binnenstad van de stad Ioannina in het noordwesten van Griekenland. De huidige vestingwerken dateren grotendeels van de wederopbouw onder Ali Pasja in de late Ottomaanse periode, maar bevatten ook reeds bestaande Byzantijnse elementen.
Ioannina wordt voor het eerst met zekerheid vermeld in een decreet uit 1020 van de Byzantijnse keizer Basileios II, maar het bestond duidelijk al enkele eeuwen daarvoor. Traditioneel worden de stichting en eerste vestingwerken van de stad in de 6e eeuw geplaatst, toen de historicus Procopius (De Aedificiis, IV.1.39-42) de bouw beschrijft van een nieuwe, "goed versterkte" stad door de Byzantijnse keizer Justinianus I (r. 527-565) voor de bewoners van het oude Euroia. Dit standpunt wordt echter niet ondersteund door concreet archeologisch bewijs. Opgravingen begin 21e eeuw hebben bovendien vestingwerken aan het licht gebracht die dateren uit de hellenistische periode (4e-3e eeuw v.Chr.), waarvan het tracé grotendeels werd gevolgd door latere wederopbouw van de vesting in de Byzantijnse en Ottomaanse periodes.
De identificatie van de locatie met een van de bekende oude steden van Epirus is nog niet mogelijk gebleken. De Griekse archeoloog K. Tsoures dateerde de Byzantijnse stadsmuren en de noordoostelijke citadel op de 10e eeuw. Toevoegingen aan het einde van de 11e eeuw, waaronder de zuidoostelijke citadel, worden traditioneel toegeschreven aan de kortstondige bezetting van de stad door de Normandiërs onder leiding van Bohemund van Taranto.
Na de val van het Byzantijnse Rijk tijdens de Vierde Kruistocht in 1204 kende de geschiedenis van de stad woelige tijden: zij werd deel van de Byzantijns-Griekse opvolgerstaat Epirus, viel in 1319 aan het herstelde Byzantijnse Rijk onder de Palaiologos-dynastie, en werd in 1346 veroverd door de Servische heerser Stefan Dušan. De Florentijnse avonturier Esau de' Buondelmonti veroverde de stad in 1385 op haar Servische heersers, gevolgd door de familie Tocco, heersers van Cephalonië en Zakynthos, van 1411 tot de verovering van de stad door het Ottomaanse Rijk op 9 oktober 1430. In de jaren onmiddellijk na 1204 werden de stadsmuren en de noordoostelijke citadel herbouwd, terwijl verdere wederopbouw plaatsvond in 1367-84 onder Thomas Preljubović.
Machinaal vertaald uit “Ioannina Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →