Armenië · 11e eeuw
Meghri Fortress staat op plaats 5.063 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 19 van de 27 die de atlas in Armenië in kaart brengt. Gebouwd in 1083, en daarmee ouder dan 87% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 439 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
De vesting Meghri (Armeens: Մեղրու բերդ) is een Armeense vesting uit de 11e eeuw, gelegen in de stad Meghri. Zij ligt op een heuvel met uitzicht op het oude stadsdeel, ten noorden ervan.
De vesting van Meghri werd waarschijnlijk gebouwd tijdens de vorming en machtsopbouw van het koninkrijk Syunik (eind 10e-11e eeuw). Voor het eerst wordt de vesting vermeld door de historicus Stepanos Orbelian (13e eeuw) in zijn werk "Geschiedenis van de provincie Sisakan", volgens hetwelk de vesting in 1083 al gebouwd was. Later wordt de vesting niet meer vermeld, maar zij speelde ongetwijfeld een actieve rol tijdens de militaire operaties in Arevik, een provincie in het zuiden van Syunik, waardoor zij aan talrijke verwoestingen en herbouw onderhevig was, zodat het moeilijk is haar oorspronkelijke structuur te reconstrueren.
In 1103, na de verovering van Kapan, bleef de vesting van Meghri, samen met andere vestingen, behouden tijdens het bewind van koning Grigor II van Syunik. In 1152 veroverden de Seltsjoekse Turken de vesting van Meghri. Aan het begin van de 18e eeuw herbouwde legeraanvoerder Davit Bek de vesting om weerstand te bieden aan de aanvallen van de Ottomaanse troepen.
De vesting van Meghri onderscheidt zich door haar bouwwijze. Zij had zes losstaande torens zonder verdedigingsmuren. De torens waren van twee typen: rond (vier torens) en rechthoekig (twee torens). Binnen de muren, langs de omtrek van de torens, werden meerdere rijen houten balken als aardbevingsbestendige zones gebruikt. De muren van de nog rechtopstaande torens versmallen naar buiten toe, terwijl zij van binnen verticaal blijven. Zowel de rechthoekige als de ronde torens hadden twee verdiepingen (elke verdieping ongeveer twee meter hoog). De ingangen van de torens bevinden zich aan de noordzijde. Het voordeel van deze oriëntatie was dat de vesting door natuurlijke barrières vanuit het noorden beschermd werd, zodat de vijand alleen vanaf de tegenovergestelde kant kon aanvallen.
In de 18e eeuw werden de torens gerenoveerd, en met het oog op het gebruik van vuurwapens werden schietgaten met radiale opstelling toegevoegd. Tegenwoordig zijn vijf torens bewaard gebleven.
Machinaal vertaald uit “Meghri Fortress” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →