Mezek Fortress

De vesting Mezek (Bulgaars: Мезешка крепост) is een middeleeuwse vesting, gebouwd in de 11e en 12e eeuw, ten westen van het huidige dorp Mezek, in zuidoostelijk Bulgarije. Ze is geïdentificeerd als het middeleeuwse Neoutzikon (Неузетикон in het Bulgaars, Νεούτζικον in het Byzantijns Grieks), vermeld in Byzantijnse kronieken. Het bouwwerk ligt op een langgerekt terras aan de voet van de meest noordoostelijke bergrug van het Rodopegebergte, bekend als Gorata of Sint-Marina. Het diende als grensvesting ter verdediging van het gebied tussen de rivieren de Maritsa en de Arda. De vesting stond onder controle van het Byzantijnse en het Bulgaarse Rijk, tot ze in de tweede helft van de 14e eeuw door de Ottomaanse Turken werd veroverd.

De vesting Mezek behoort tot de 100 Toeristische Bezienswaardigheden van Bulgarije van de Bulgaarse Toeristenbond en wordt beschouwd als de best bewaarde vesting in het oostelijke Rodopegebergte. Zo'n 600 m ten oosten van het bouwwerk ligt het graf van Mezek, het grootste Thracische korfvormige graf van Bulgarije.

Machinaal vertaald uit “Mezek Fortress” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Mezek Fortress staat op plaats 4.586 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 20 van de 27 die de atlas in Bulgarije in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1100, en daarmee ouder dan 86% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 325 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗