Palazzo Mancini

Het Palazzo Mancini is een paleis in Rome, Italië. Van 1737 tot 1793 was het het tweede onderkomen van de Franse Academie in Rome. Het ligt aan de Via del Corso, ongeveer een straat ten noorden van de Piazza Venezia.

In 1634 trouwde Lorenzo Mancini, broer van kardinaal Francesco Maria Mancini, met Geronima Mazzarino, zuster van kardinaal Mazarin. Voor hun huwelijksfeest werd de oude residentie van de familie Mancini uitgebreid door de aankoop van vier aangrenzende huizen en een nieuw gebouw, ontworpen door architect Carlo Rainaldi. De werkzaamheden werden begonnen door Lorenzo en voltooid door Filippo Mancini, hertog van Nevers, tussen 1687 en 1689.

Het gebouw heeft een gevel met "bugne lisce", gladde bosseerblokken in visgraatstijl, met boven de centrale deur een rijk versierd balkon, gedragen door consoles versierd met cupido's. Binnen zijn een geschilderd fries in de "salone di rappresentanza", ofwel staatszaal (de "Salone Rosso"), en fragmenten van 17e-eeuwse friezen met "Verhalen van David en Jakob" in andere kamers bewaard gebleven. Een andere kamer herbergt een verzameling fresco's met "vedute" van Rome door Bartolomeo Pinelli.

Het paleis werd in 1725 verhuurd aan de Franse Academie in Rome, die daarvoor gehuisvest was in het Palazzo Capranica. Het paleis werd uiteindelijk in 1737 verworven in opdracht van Lodewijk XV en aangepast aan zijn nieuwe functie. Eén kamer op de tweede verdieping is nog altijd beschilderd met taferelen die zijn overgenomen uit de Stanze di Raffaello in het Vaticaanse paleis, vervaardigd door kunstenaars die door het paleis werden gehuisvest tijdens de tijd dat het als academie fungeerde. Na de anti-Franse rellen van 1793 en de moord op Bassville verliet de academie het paleis. Na de Franse Revolutie werd het gebouw de Franse ambassade bij de Heilige Stoel. In 1798 keerde de academie terug naar het paleis, maar na de Franse nederlaag tegen Soevorov in 1799 werd het gebouw bezet en geplunderd.

In 1803 verhuisde de academie naar de Villa Medici, en in 1818 werd het paleis gekocht door Lodewijk Bonaparte, die het tien jaar later afstond aan Maria Theresia van Oostenrijk-Este, weduwe van Victor Emanuel I van Sardinië. Het ging over op haar dochter Maria Christina van Savoye, en toen Maria Christina koningin van Napels werd, ging het in 1831 over op de Bourbons van Napels en in 1853 op Scipion Salviati.

Machinaal vertaald uit “Palazzo Mancini” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Mancini staat op plaats 3.390 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 272 van de 487 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 1687, en daarmee ouder dan 24% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 626 bouwwerken in de atlas die uit de 17e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 70 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Rome, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗