Rock of Cashel

De Rock of Cashel of Saint Patrick's Rock, (Iers: Carraig Phadraig) is een 60 meter hoge kalksteenhoudende rots in Cashel, County Tipperary, Ierland, zetel van de koningen van Munster vanaf de vierde eeuw totdat de rots in de twaalfde eeuw aan de kerk werd geschonken. De voornaamste overlevende gebouwen betreffen de (ruïnes van) Saint Patrick's Cathedral, Cormac's Chapel en een Ierse round tower.

Tekst overgenomen uit “Rock of Cashel” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Volgens lokale legenden ontstond de Rots van Cashel bij de Devil's Bit, een berg 20 mijl (30 km) ten noorden van Cashel, toen Sint-Patrick de duivel uit een grot verjoeg, waardoor de rots in Cashel terechtkwam. Volgens het Driedelige Leven van Sint-Patrick geldt Cashel als de plek waar de koning van Munster in de 5e eeuw door Sint-Patrick werd bekeerd.

De Rots van Cashel was al vanaf de 4e eeuw en vóór de Normandische invasie de traditionele zetel van de koningen van Munster. In de 5e eeuw bouwde de Eóganachta-clan een burcht op Cashel en behield daar eeuwenlang de suprematie. In 977 werd Brian Boru daar tot koning gekroond en maakte hij Cashel tot zijn hoofdstad. In 1101 schonk de koning van Munster, Muirchertach Ua Briain, zijn burcht op de Rots aan de Kerk.

Het schilderachtige complex heeft een geheel eigen karakter en is een van de meest opmerkelijke verzamelingen keltische kunst en middeleeuwse architectuur die nergens anders in Europa te vinden zijn. Weinig resten van de vroege bouwwerken zijn bewaard gebleven; de meeste gebouwen op het huidige terrein dateren uit de 12e en 13e eeuw.

In 1647, tijdens de Ierse Confederatieoorlogen, werd Cashel geplunderd door Engelse parlementaire troepen onder Murrough O'Brien, 1e graaf van Inchiquin. De Ierse Confederatietroepen daar werden afgeslacht, evenals de katholieke geestelijkheid, waaronder Theobald Stapleton. Inchiquins troepen plunderden of vernielden vele belangrijke religieuze voorwerpen.

Ergens tijdens of na het midden van de jaren 1730 werd het dak van de hoofdkathedraal verwijderd door Arthur Price, de anglicaanse aartsbisschop van Cashel. Tegenwoordig is wat rest van de Rots van Cashel een toeristische attractie geworden. Price's besluit om het dak te verwijderen van wat het juweel onder de Ierse kerkgebouwen werd genoemd, werd zowel toen als sindsdien bekritiseerd.

De Rots van Cashel speelde een rol in de geschiedenis van de Whiteboy-beweging: een groot aantal Whiteboys haalde in 1763 in een befaamd moment de omringende muur neer. Dit maakte deel uit van een periode van Whiteboy-activiteit tussen 1763 en 1765, waarin zij heel Tipperary onrustig maakten, waaronder het kalksteendistrict Cashel.

Machinaal vertaald uit “Rock of Cashel” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

De Rock of Cashel staat op plaats 224 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 2 van de 173 die de atlas in Ierland in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1150, en daarmee ouder dan 81% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 564 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 23.011 keer geopend, meer dan 97% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Limerick, 52 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗