Italië · 16e eeuw
Het Koninklijk Paleis (Napels) staat op plaats 273 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 22 van de 555 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 1600, en daarmee ouder dan 31% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 887 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 14.164 keer geopend, meer dan 96% van de atlas. Volgens Wikidata telde het monument in 2022 zo’n 340.000 bezoekers. Binnen 25 km staan nog 23 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Napels, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het Koninklijk Paleis (17e eeuw) van Napels bevindt zich in het centrum van de stad, aan de Piazza del Plebiscito, de Piazza del Municipio en de Piazza Trieste e Trento. Naast het paleis staat het Teatro San Carlo, dat ook ten dienste van het koninklijk hof stond. Het paleis was de residentie van achtereenvolgens de Spaanse vice-koningen (1600-1734), de koningen van het huis Bourbon voor Napels en voor de Beide Siciliën (1734-1861) en van de koninklijke prinsen van het huis Savoye (1861-1919) eenmaal Italië eengemaakt was.
Sinds 1919 is het paleis een museum en een theater, het Teatrino di Corte - niet te verwarren met het grote Teatro San Carlo –, alsook de nationale bibliotheek Biblioteca Nazionale Vittorio Emanuele III is er gehuisvest. De tuin Giardino pensile del Palazzo Reale is een aparte toeristische bezienswaardigheid.
Tekst overgenomen uit “Koninklijk Paleis (Napels)” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Het paleis werd vanaf 1600 gebouwd door architect Domenico Fontana als residentie van de Spaanse onderkoningen, en halverwege de 17e eeuw bracht Francesco Antonio Picchiatti talrijke verbeteringen en ingrepen aan, zoals de trap en de kapel. Karel van Bourbon maakte het vanaf 1734 gedurende meer dan honderd jaar de hoofdresidentie van de Bourbons van Napels, eerst als koningen van Napels en Sicilië (1734–1816) en later als koningen van de Beide Siciliën (1816–1861). Het was ook de residentie van Jozef Bonaparte en Joachim Murat tijdens de Franse overheersing (1806–1815), waaronder ingrijpende herinrichtingen werden uitgevoerd.
De Bourbons brachten belangrijke en voortdurende wijzigingen aan in het interieur van het paleis, waarbij zij een beroep deden op grote kunstenaars zoals Francesco de Mura of Francesco Solimena. Na de brand van 1837 moest het paleis echter bijna volledig herbouwd worden door Gaetano Genovese, die de onvoltooide vleugels afwerkte en het gehele complex een homogeen uiterlijk gaf.
Na de Italiaanse eenwording (1861) kwam het in handen van het huis Savoye, totdat Victor Emanuel III het in 1919 aan de staat afstond. Vanaf het einde van de 19e eeuw werd de westelijke helft van het paleis als museum van het Koninklijk Appartement voor het publiek opengesteld, en in 1924 werd de oostelijke helft de zetel van de Nationale Bibliotheek, functies die tot op heden voortduren.
Machinaal vertaald uit “Royal Palace of Naples” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →